< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >
< บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >
< วนเวียน : Re-Cycle >
< Welcome To Sharped Cold October >
< ยามเย็น : Before the sunset >
< ความหมายที่เปลี่ยนไปของไฟแดง >
< เนื้อในของคำพูด : In your voice >
< ตามล่าหาความว่างเปล่า : Nothing can be found >
< งมเข็มในมหาสมุทร : Where `s the love ??? >
< อากาศอยู่รอบตัวเรา : Happiness is all around >
< เรามาคบกันไหม ??? : Be my beloved ??? >
< พิลาปรำพัน : Last for life >
< ผิดซ้ำๆ เจ็บช้ำๆ >
< ความผิด : What `s wrong ??? >
< ฉันเปลี่ยนไปแล้ว >
< ห้ามหัวใจ ... ยากแท้เกินห้าม >
< คืนหนึ่ง...ที่อีกฝั่งฟากแห่งโลก >
< เวลาเดินไป จิตใจเรานั้นเปลี่ยน >
< หากปล่อยให้เธอเดินผ่าน... >
< กาลครั้งหนึ่ง ... ความรัก >
< 20 days in USA >
< In Taipei >
< แถลงการณ์ปิดทำการไดอารี่ชั่วคราว >
< จุดเปลี่ยนแห่งชีวิต >
< ศิลปวิทยาการ >
< บทส่งท้ายแห่งความรัก >
< ลมหนาวสุดท้าย >
< Black Valentine >
< เหตุผลที่ทำให้ผมไม่อยากเป็นทันตแพทย์ >
< แปลก >
< แล้วเราก็กลับมาคบกันอีกครั้ง >
< เลิกกันเถอะที่รัก >
< บอกทีว่าฉันเป็นใคร >
< อารัมภบทแห่งกุมภาฯ >
< วันนี้แหละที่ควรจะเขียนไดอารี่ที่สุด >
< มิทันหวานก็พลันขม >
< ตัวเองรักเค้าหรือเปล่า ??? >
< รักเริ่มจากร้อย >
< MY BrOTHEr >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< กาลครั้งหนึ่ง ... ความรัก >



ฉันมักหวนคำนึงถึง ความรัก ครั้งหนึ่งของฉันอยู่เสมอ
มันเป็น ความรัก ที่ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองยอมรับที่จะเรียกมันว่าเป็น ความรัก ตั้งแต่เมื่อไหร่

เพราะระยะเวลา่ที่เราสองคนได้ใช้ร่วมกันนั้นมันช่างน้อยเหลือเกิน

มันเป็นเวลาร่วมสามปีแล้วตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นหลังของเค้่่าลับหายไปจากสายตาของฉัน
ฉันยัีงจำวันนั้นได้ดี วันแรกที่เค้่่าพาตัวเองมาให้ฉันรู้จัก

เสียงโทรศัพท์จากคนแปลกหน้าดังขึ้นท่ามกลางท้องฟ้าสลัวยามใกล้ค่ำ
จะให้ฉันปักใจเชื่อได้อย่างไรเมื่อคนที่ปลายสายเอ่ยออกมาว่า
เค้่าเฝ้่ามองฉันมาได้สามเดือนแล้ว แต่ก็ไม่เคยกล้าที่จะบอกฉัน
และืที่วันนี้มีความกล้านั้นก็เพราะว่าหลังจากนี้
เค้าจะไม่ได้มีโอกาสมาเฝ้ามองดูฉันอยู่ใกล้ๆอย่างนี้อีีกแล้ว

ฉันยังแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน
ที่วันนั้นฉันก็เปิดโอกาสให้เค้าได้เข้ามาเดินอยู่ข้่างๆฉัน

เราเริ่มออกไปไหนมาไหนด้วยกัน ทั้งทานข้าว ช็อปปิ้ง และที่ห้องของอีกฝ่าย
ความรู้สึกตอนนั้นของฉันก็คือ มีความรู้สึกดีๆด้วย
แต่ก็ยังไม่แน่ใจที่จะใช้คำว่าีั รัก หรือแม้แต่ึคำว่า ชอบ
ฉันคิดว่าฉันคงต้องใช้เวลาสักระยะในการพิสูจน์ความรู้สึกของฉัน

แต่แล้วระยะเวลาที่ฉันคิดว่าฉันควรจะมียาวนานกว่านี้ในการตัดสินความรู้สึก
กลับถูกรวบลงเหลือเพียงแค่ไม่กี่อึดใจเท่านั้้น
ในเมื่อใีครอีกคนซึ่งฉันได้คุยโทรศัำพท์อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
แต่กระนั้นฉันก็ยังไม่เคยพบเจอหน้าเค้าเลยสักครั้ง
อย่างไรก็ตาม ฉันก็ดูเหมือนจะมีใจให้กับเค้าอยู่้เหมือนกัน

ให้บังเอิญรู้จักกับเค้าคนนี้และยื่นข้อเสนอให้ฉันเลือกขณะที่กำลังคุยโทรศัพท์กันว่าต้องการคบใคร

บอกตามตรงว่าในขณะเวลานั้นเลืิอกยากมาก
คนที่คุยกันมานานแต่ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาของอีกฝ่าย
และไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เจอเมื่อไหร่
กับอีกคนหนึ่งที่เพิ่งรู้จักได้เพียงสามวัน
แต่ก็เป็นสามวันที่อบอุ่นอย่างมีึความหมาย

ในเสี้ยวเวลานั้นฉันตัดสินใจเลือกคนแรก คนที่เดินเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของฉันก่อน

มาถึงตอนนี้ ขณะนี้ ฉันบอกได้แ่ต่เพียงว่า
นั่้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอีกครั้งหนึ่งในชีวิตของฉัน

เค้าดูเสียใจและเดินออกไปจากชีวิตของฉันโดยปราศจากคำร่ำลา
นั่นเป็นเพียงสามวัน สามวันที่ฉันได้เจอกับใครคนหนึ่ง

ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นความรักอันสุขสมครั้งหนึ่งของฉันหรือไม่
หากว่าวันนั้นฉันตัดสินใจเลือกเค้า

หลังจากนั้นไม่นาน ใครอีกคนหนึ่งซึ่งฉันได้คุยโทรศัำพท์ด้วยก็หายออกไปจากชีวิตของฉัน

คนเรานั้น เวลาต้องเลือกอะไรสักอย่างระหว่างสองอย่างเหมือนข้อสอบที่ให้เลือกถูกผิด
เรามักจะตัดสินใจเลือกได้ผิืดอยู่เสมอ ทั้งๆที่มันก็มีตัวเลือกแค่สองตัวเท่านั้นเอง
ในบางเสี้ยวความคิืด ฉันยังให้นึุกอยู่เลยว่า
ใครคนนั้นบอกให้ใครอีกคนเข้ามาพิสูจน์ความมั่นคงในความรู้สึกที่มีต่อเค้า
และพอฉันลังเลที่จะตัดสินใจ ฉันจึงกลับกลายเป็นบุคคลที่ไม่ผ่านการทดสอบอันนั้น

ในทุกครั้งที่ฉันหวนคำนึงถึง ความรัก ครั้งนี้
ฉันตัดสินใจที่จะเีรียกมันว่าเป็น ความรัก
แต่มันเป็น ความรัก ที่รสชาติแปลกประหลาด
นั่นก็เพราะว่ามันไม่ได้จบที่รสขมสนิทอย่าง ความรัก ครั้งอื่นๆ
อาจจะเพราะว่ามันไม่ได้เริ่มต้นที่ความหวานอย่างเข้มข้น
และก็ยังไม่นานพอที่จะเติมน้ำตาลลงไปในความรู้สึก
มันจึงปรากฎออกมาเป็นรสชาติปะแล่มๆแปลกใหม่
หากแต่ก็กลมกล่อมพอให้กลืนลงคอไปได้โดยไม่ติดรสเฝื่อนที่โคนลิ้น
ซึ่งคงจะเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ฉันไม่อาจลืมเลือนมันไป
และยังคงรำลึกถึงมันอยู่เป็นครั้งคราวยามที่ฉันตื่นขึ้นในเช้าวันเหงาๆที่ไม่มีใครเคียงข้าง
วันที่แสงจากท้องฟ้าไม่จัดจ้า ขมุกขมัวไปด้วยหมู่เมฆลอยต่ำ
ประดุจจะก่อเกิดสายฝนในไม่ช้่า


ป.ล.

กลับมาแล้วนะครับ ความจริงกลับมาตั้งแต่วันที่ 11 แล้ว แต่ว่าเพิ่งจะมีโอกาสได้อัพวันนี้
คิดถึงทุกคนเลย หวังว่าคงยังไม่ลืมกันนะ ถ้าลืมกันไปแล้ว มาทำความรู้จักกันใหม่ก็ได้นะ อิอิ


 

< Original Posted on Sun 18 Jun 2006 14:57 >
 
 

 

     Share

<< < 20 days in USA >< หากปล่อยให้เธอเดินผ่าน... > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 5:59

พี่ก็หายๆไปเหมือนกัน

เป็นไงบ้างนนท์ ไปเปิดโลกมา สนุกป่าว


คิดถึงจ้า
ก่อง   
Mon 19 Jun 2006 0:23 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh