< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >
< Death or Alive ??? >
< แรงจูงใจจากคนแปลกหน้า >
< บันทึกในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน >
< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? >
< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >
< เรื่องเหล้า : Alcohol's story >
< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >
< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >
< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >
< อยากขอสักคน : I need somebody >
< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night >
< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >
< ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >
< แผลที่บังเอิญเกิดขึ้น : Unexpected wound >
< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >
< บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >
< วนเวียน : Re-Cycle >
< Welcome To Sharped Cold October >
< ยามเย็น : Before the sunset >
< ความหมายที่เปลี่ยนไปของไฟแดง >
< เนื้อในของคำพูด : In your voice >
< ตามล่าหาความว่างเปล่า : Nothing can be found >
< งมเข็มในมหาสมุทร : Where `s the love ??? >
< อากาศอยู่รอบตัวเรา : Happiness is all around >
< เรามาคบกันไหม ??? : Be my beloved ??? >
< พิลาปรำพัน : Last for life >
< ผิดซ้ำๆ เจ็บช้ำๆ >
< ความผิด : What `s wrong ??? >
< ฉันเปลี่ยนไปแล้ว >
< ห้ามหัวใจ ... ยากแท้เกินห้าม >
< คืนหนึ่ง...ที่อีกฝั่งฟากแห่งโลก >
< เวลาเดินไป จิตใจเรานั้นเปลี่ยน >
< หากปล่อยให้เธอเดินผ่าน... >
< กาลครั้งหนึ่ง ... ความรัก >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >


หน้าต่างบานใสเปิดรับแสงแดดยามบ่ายอันแสนจะอบอุ่น ...
พร้อมกับเผยให้เห็นทิวทัศน์ด้านนอกอันน่าอภิรมย์
ชี้ชวนให้ผู้ที่ถูกขังอยู่ภายในห้องผู้โดยสารอันแสนจะอุดอู้ของเครื่องบินพาณิชย์ขนาดเล็ก
ซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปสู่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ
ให้ไม่อาจควบคุมตัวเองไม่ให้ทอดสายตามองผ่านออกไปชื่นชมบรรยากาศของท้องนภาได้

ปีกขวาของเครื่องซึ่งมีสีเงินประกอบไปด้วยแผ่นโลหะอยู่หลายชิ้น
กำลังเคลื่อนตัดผ่านปุยเมฆสีขาวซึ่งตอนนี้ลอยเกลื่อนไปทั่วทั้งผืนฟ้า ...
ให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยก่อนจะปลิวหายลับตาไป
แผ่นโลหะซึ่งทำหน้าที่พัดกระพือ ยกขึ้น และโยกลง
ตอนนี้ไม่ได้มีอาการเคลื่อนขยับแต่อย่างใด วางตัวนิ่งเฉยเสีย
จนมองผ่านๆอาจจะคิดว่ามันเป็นชิ้นเดียวกันทั้งหมด

พลันนึกไปถึงข่าวที่ได้ยินเมื่อหลายวันก่อนซึ่งเกิดขึ้นกับเครื่องบินลำหนึ่ง
ที่มีแผ่นเหล็กหลุดออกมาจนไม่สามารถบินต่อไปได้ ต้องนำเครื่องลงฉุกเฉิน

" ถ้ามันเกิดขึ้นกับเครื่องที่เรากำลังนั่งอยู่ล่ะ จะเป็นอย่างไร ???
เราจะกลัวหรือเปล่า เราจะรู้สึกว่าตอนนี้เราอยู่ใกล้กับภัยที่เราไม่อาจหลบหนีหรือเปล่า ??? "

แล้วกระบวนการคิดก็ดำเนินต่อ ...

แล้วถ้าตอนนี้อยู่ดีๆก็มีเสียงตะโกนโหวกเหวกดังขึ้น
ก่อนที่จะมีการประกาศว่าให้ทุกคนอยู่ในความสงบ
ขณะนี้เครื่องบินได้ถูกยึดไว้แล้วโดยสลัดอากาศหรือผู้ก่อการร้าย
และเราทุกคนพร้อมกับอากาศยานลำนี้กำลังมุ่งหน้า
ไปสู่อาคารสูงแห่งใดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

เราจะเชื่อหรือเปล่าว่ามันกำลังเกิดขึ้นจริง ???
เราจะเชื่อหรือเปล่าว่าเราไม่มีทางรอดแล้ว ???

หรือว่าเรายังจะติดอยู่ในห้วงของภาพยนตร์และเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้น
กับภาพที่เราจะสามารถรอดไปได้อย่างปลอดภัย

หลายๆครั้งที่ได้ยินข่าวอุบัติเหตุทางอากาศ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ส่วนมากถ้อยคำจากปากผู้ประกาศข่าวที่มักจะได้ยินจนชินหูนั่นก็คือ
"
ไม่พบผู้รอดชีวิต " หรือไม่ก็ " ผู้โดยสารเสียชีวิตทั้งหมด "

เป็นเสมือนภาพสะท้อนว่า ภัยบนเครื่องบินเป็นภัยที่ยากจะหลีกหนี
มันไม่เหมือนไฟไหม้หรือน้ำท่วมที่เราสามารถอพยพออกมาได้
ซึ่งนั่นอาจจะเป็นแนวคิดหนึ่งซึ่งทำให้เกิดภาพยนตร์เรื่อง Snake On A Plane

แต่เราจะเชื่อหรือเปล่าว่าเราจะไม่รอดชีวิต ???
จะเชื่อหรือเปล่าว่าเรากำลังจะตายโดยที่ยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจเลย ???

ที่แน่ๆตอนที่ผมกำลังนั่งคิดนั่งเขียนอยู่นี่ผมก็ยังไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่ามันจะเกิดขึ้นได้
และถึงแม้ว่าจะมีใครสักคนยกกระบอกปืนขึ้นและแสดงอาการข่มขู่ให้เห็นจริงๆ
ผมก็ยังเชื่ออยู่ดีว่าสถานการณ์น่าจะดีขึ้นและผมก็น่าจะรอด

ก็คงจนกระทั่งถึงเวลาที่เครื่องบินพุ่งชนหรือระเบิดขึ้นต่อหน้า
เวลานั้นกระมังผมจึงจะเชื่อว่าพญามัจจุราชได้มายืนรอเงื้อดาบขึ้นประหาร
ซึ่งเวลานั้นผมก็คงประหลาดใจน่าดูที่ความตายมาสู่ตัวเองอย่างไม่คาดคิด
และนำพาผมไปด้วยอายุขัยที่แสนสั้นและปราศจากการร่ำลาใดๆ

นี่ถ้าหลังจากที่เปลวไฟได้ลุกขึ้นท่วมเครื่องบินทั้งลำไปเรียบร้อยแล้ว
ผมก็พบตัวเองสะดุ้งตื่นขึ้นมาภายในห้องผู้โดยสารก่อนที่เครื่องจะโบยบินขึ้นสู่น่านฟ้าแล้วละก็
ผมคงไม่รอช้าที่จะขอลงจากเครื่องเหมือนในเรื่อง Final Destination I เป็นแน่ ....

ปล.

การเขียนเรื่องนี้เป็นเพียงการแสดงความคิดเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาที่จะข่มขวัญ
หรือทำให้ผู้ซึ่งต้องโดยสารเครื่องบินอยู่เป็นประจำเกิดอาการหวาดกลัวแต่อย่างใด
และหากว่าเรื่องนี้ก่อให้เกิดความไม่สบายใจแก่ผู้อ่านก็ขออภัยมา ที่นี้ด้วย



< Original Posted on Sun 15 Oct 2006 15:13 >


     Share

<< < บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >< แผลที่บังเอิญเกิดขึ้น : Unexpected wound > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 5:05

นนท์หายไปนานแฮะ รอบนี้
submarine   
Fri 20 Oct 2006 9:59 [2]

รู้สึกหลอน ๆ เหมือนกัน
ถ้ามันเกิดขึ้นจิง ๆ อ่ะนะ

~>.<~
Isnt   
Mon 16 Oct 2006 15:38 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh