< เมื่อวาน : Yesterday >
< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >
< เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >
< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >
< Death or Alive ??? >
< แรงจูงใจจากคนแปลกหน้า >
< บันทึกในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน >
< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? >
< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >
< เรื่องเหล้า : Alcohol's story >
< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >
< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >
< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >
< อยากขอสักคน : I need somebody >
< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night >
< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >
< ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >
< แผลที่บังเอิญเกิดขึ้น : Unexpected wound >
< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >
< บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >
< วนเวียน : Re-Cycle >
< Welcome To Sharped Cold October >
< ยามเย็น : Before the sunset >
< ความหมายที่เปลี่ยนไปของไฟแดง >
< เนื้อในของคำพูด : In your voice >
< ตามล่าหาความว่างเปล่า : Nothing can be found >
< งมเข็มในมหาสมุทร : Where `s the love ??? >
< อากาศอยู่รอบตัวเรา : Happiness is all around >
< เรามาคบกันไหม ??? : Be my beloved ??? >
< พิลาปรำพัน : Last for life >
< ผิดซ้ำๆ เจ็บช้ำๆ >
< ความผิด : What `s wrong ??? >
< ฉันเปลี่ยนไปแล้ว >
< ห้ามหัวใจ ... ยากแท้เกินห้าม >
< คืนหนึ่ง...ที่อีกฝั่งฟากแห่งโลก >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >



กระป๋องเป็ปซี่ถูกยกขึ้นจรดปากอีกครั้งหลังจากที่มันถูกตั้งทิ้งไว้ครู่หนึ่ง
พลันโทรศัพท์มือถือซึ่งวางอยู่ข้างๆโน้ตบุ๊กซึ่งกำลังถูกใช้งานก็สั่นเบาๆเป็นจังหวะ

ความคิดแรกหลังจากที่รับรู้ถึงการสั่นสะเทือนนั้นก็คือมีใครบางคนส่งข้อความมา

แล้วก็เป็นจริงดังคาดเมื่อดูที่หน้าจอมือถือหลังจากที่ถอดถุงหูรูดซึ่งห่อหุ้มโทรศัพท์อยู่ออก

แต่ใครล่ะที่เป็นเจ้าของข้อความที่ส่งมา ???

ทั้งๆที่เกิดคำถามเช่นนั้นขึ้นในใจ

แต่ผมกลับแอบคาดหวังคำตอบไว้เรียบร้อยแล้ว
และตอนนี้ก็กำลังภาวนาให้มันเป็นจริงดังที่ผมคาด

แต่ ... ช่างน่าเสียดายที่ชื่อผู้ส่งเป็นเพียงเพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น
ไม่ใช่คนที่กำลังรอคอยข้อความจากเค้าอยู่

เฮ้อ ... ถ้าเราได้รับข้อความตอบกลับมาก็คงดีสินะ

เอาน่า แค่ได้ส่งข้อความไปหาเค้าก็ดีถมเถแค่ไหนแล้ว



ก่อนหน้านี้ราวๆสิบห้านาที ...

เสียงสัญญานเตือนจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ...
ขณะที่ผมกำลังยื่นแบงก์ห้าสิบส่งให้แม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยว

ผมแทบจะไม่ต้องคิดเลยว่าเสียงเตือนนั้นมันต้องการจะบอกอะไรกับผม
เพราะมันเพิ่งถูกตั้งเตือนไว้เมื่อยี่สิบนาทีก่อนหน้านี้เอง ...
ก่อนที่ผมจะขี่มอเตอร์ไซค์ออกมาข้างนอก


ทีแรกคิดว่ากลับถึงหอก่อนแล้วค่อยพิมพ์ข้อความส่งหาใครบางคน
แต่แล้วก็กลัวว่าจะลืมเสียก่อน ... จะตั้งเตือนอีกครั้งก็ขี้เกียจ ...
จึงนั่งลงคร่อมบนเบาะมอเตอร์ไซค์
...
ก่อนที่ใช้นิ้วโป้งกดไปที่ปุ่มของมือถือเพื่อพิมพ์ข้อความทีละตัว


"H" "A" "P" "P" "Y" "B" "I" "R" "T" "H" "D" "A" "Y" "N" "A"
"M" "E" "K" "W" "A" "M" "S" "U" "K" "M" "A" "K" "M" "A" "K"

Sent >>>>>>



หนึ่งปีแล้วสินะนับจากวันนั้น วันคล้ายวันเกิดปีที่แล้วของใครบางคน

ไดอารี่ของวันนี้เมื่อปีก่อนจึงถูกรื้อขึ้นมาอ่านอีกครั้ง



26
ตุลาคม 2548


แทบจะในทันทีที่เสียงเตือนจากโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้น
ผมก็รีบคว้ามันมากดปิดเสียงนั้นในทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลามอง

ไม่ต้องใช้ตาดูผมก็รู้ว่าเสียงเตือนนั้นมันเป็นเสียงเตือนสำหรับอะไร
ครับ ... มันเป็นเสียงที่ผมตั้งเอาไว้สำหรับเตือนว่า
วันนี้เป็นวันสำคัญของใครบางคนที่สำคัญสำหรับผม
มีใครบางคนมีวันคล้ายวันเกิดในวันนี้... นี่แหละที่ผมจะบอก


ลังเล ... ไม่ลังเล
ผมไม่ลังเล ...


ผมส่งข้อความ Happy Birthdae ไปให้เค้าในทันที
โดยไม่ได้ระบุในเนื้อความนั้นแม้แต่น้อยว่าผมเป็นใคร
ซึ่งผมก็ค่อนข้างมั่นใจว่าเค้าก็คงไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งมาเช่นกัน

บางทีเค้าอาจจะคิดว่าเป็นเพื่อนบางคนที่โรงเรียนเก่า
เพื่อนร่วมชั้นปีบางคนที่คณะ หรืออาจจะเป็นพี่เทคสักคน
แต่คงไม่มีสักส่วนหนึ่งของความคิดของเค้าที่เป็นผมแน่ๆ
เค้าจะจำผมได้ไหมหนอ ???
ไม่สิ เค้ารู้จักผมไหมหนอ ??? ต่างหาก


ผมว่าถ้าเค้าอยากรู้จริงๆ
เค้าคงต้องโทรมาแน่นอนและถามว่า นั่นใคร ???
แต่ก็ไม่แน่นะ เค้าอาจจะไม่อยากรู้ก็ได้

หรือบางทีก็อาจจะสงสัย แต่ไม่กล้าโทรมา

ซึ่งผมก็คิดว่าถ้าเป็นอย่างหลังก็คงจะดีเหมือนกัน
เพราะถ้าเค้าโทรกลับขึ้นมาจริงๆ ตอนนี้
ผมก็ไม่รู้จะตอบคำถามว่า ผมเป็นใคร ??? อย่างไรเหมือนกัน

ลังเล ... ไม่ลังเล
ผมคงจะลังเลล่ะคราวนี้



บันทึกของวันวานจบลงตรงนั้น
แต่เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นจากการส่งข้อความดังกล่าวยังดำเนินต่อไป
และก็มีผลกระทบมาจนถึงทุกวันนี้

น่าขันที่คำขึ้นต้นของบันทึกในวันนั้นแทบจะเป็นพิมพ์เดียวกันกับของวันนี้เลย

แต่สภาวการณ์ในตอนนี้มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน

วันนี้ ทุกอย่างมันได้ยุติลงแล้ว



คำถามสองคำถามซึ่งสัมพันธ์กัน หนึ่งคือ ... ทำอย่างไรให้คนที่เราชอบหันมาชอบเรา ???
และสอง ... ทำอย่างไรให้คนที่ชอบเรา ( แต่เราไม่ได้ชอบเค้า ) เลิกชอบเราสักที
???

แน่นอนที่คำตอบมันไม่ได้ตายตัว มีคำตอบอยู่เฉพาะในแต่ละกรณี


แต่ฟังดูแล้วรู้สึกว่ามันร้ายกาจหรือปล่ากับคำถามที่สอง

ทำอย่างไรให้คนที่ชอบเราเลิกชอบเรา ???

มันแทบจะมีความหมายเทียบเท่ากับ
...
ทำอย่างไรให้ดอกไม้ที่เบ่งบานอยู่ตรงหน้าเหี่ยวแห้งไปเสียที

แม้จะเข้าใจว่า ... ไม่ได้ชอบก็เหอะ ... แต่มันร้ายกาจใช่ไหมล่ะ


ตอนนี้ผมแทบจะไม่รู้เลยว่า ผมรู้สึกอย่างไรกับเค้า
เหมือนกับว่าหลังจากที่ผมรู้ว่าความต้องการของเค้าไม่ตรงกับผม
ผมก็เลือกที่จะเก็บกดความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้
เก็บไว้อยู่ในส่วนลึก ภายใต้ความคิดและจิตใจ
จนมันไม่อาจหายใจหายคอออกมาเป็นอารมณ์และความรู้สึกได้อีก

ทว่าผมก็ยังแอบรับรู้อยู่ลึกๆ ว่าผมยังคงรอเค้าไม่เคยเปลี่ยน
ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน ไม่ว่าเค้าจะรักผมหรือไม่ก็ตาม
มันคงเป็นเหมือนเสียงเทียนแห่งความหวังเล็กๆซึ่งยังคงส่องแสงริบหรี่อยู่



โต๊ะพับขนาดเล็กซึ่งถูกกางออกและใช้วางโน้ตบุ๊กสั่นเบาๆอีกครั้ง
พร้อมกับการคาดหวังซึ่งก็ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ...



ป.ล. ไดอารี่ของวันนี้ยาวอยู่เหมือนกัน ใครที่อ่านมาจนถึงบรรทัดได้ถือว่าเก่งมาก อิอิ

 

< Original Posted on Thu 26 Oct 2006 2:35 >


 

     Share

<< < ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 4:59

อยากทำอะไร หรืออยากบอกอะไรกับใคร รีบบอก และรีบทำนะ

อย่ารอให้ทุกอย่างสายไป..

HBD ด้วยนะคะ ^^
Isnt   
Thu 26 Oct 2006 22:21 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh