< อารมณ์ชั่ววูบ กับ ความคิดฉับพลัน >
< บันทึกความทรงจำ : Diary >
< ลมหนาวที่ไร้ความพอดี ความเย็นชาที่ยังดำเนินต่อ >
< เมื่อวาน : Yesterday >
< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >
< เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >
< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >
< Death or Alive ??? >
< แรงจูงใจจากคนแปลกหน้า >
< บันทึกในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน >
< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? >
< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >
< เรื่องเหล้า : Alcohol's story >
< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >
< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >
< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >
< อยากขอสักคน : I need somebody >
< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night >
< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >
< ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >
< แผลที่บังเอิญเกิดขึ้น : Unexpected wound >
< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >
< บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >
< วนเวียน : Re-Cycle >
< Welcome To Sharped Cold October >
< ยามเย็น : Before the sunset >
< ความหมายที่เปลี่ยนไปของไฟแดง >
< เนื้อในของคำพูด : In your voice >
< ตามล่าหาความว่างเปล่า : Nothing can be found >
< งมเข็มในมหาสมุทร : Where `s the love ??? >
< อากาศอยู่รอบตัวเรา : Happiness is all around >
< เรามาคบกันไหม ??? : Be my beloved ??? >
< พิลาปรำพัน : Last for life >
< ผิดซ้ำๆ เจ็บช้ำๆ >
< ความผิด : What `s wrong ??? >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >



แล้วผมก็เข้มแข็งพอที่จะปฏิเสธความสัมพันธ์ฉันคนรักที่ใครบางคนหยิบยื่นให้ได้
มั่นใจตัวเองพอที่จะค้นหาคำตอบจากความรู้สึกว่าใช่เค้าคนนี้หรือเปล่า

ในเมื่อผมไม่ได้คิดอะไรกับเค้า ผมก็พูดว่าผมไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย
แบบนี้มันดีกว่าการฉุดรั้งกันเดินไปทั้งที่ก็รู้ว่าสุดท้ายต้องล้มลงในสักวัน


เทศกาลลอยกระทงปีนี้ ชักพาให้คนสองคนโคจรกลับมาพบกันอีกครั้ง
กว่าสามปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน ... หลังจากการพบกันครั้งแรกครั้งนั้น

เราต่างเดินทางไปบนทางเดินของตัวเองที่ทอดไปสู่จุดหมายปลายทางที่แตกต่างกัน
ซึ่งนอกจากจะเป็นหนทางที่อยู่ห่างกันแล้ว มันยังไม่แม้แต่ที่จะขนานกันเลยอีกด้วย

ผมจำไม่ได้แล้วว่า เราขาดการติดต่อกันไปตั้งแต่เมื่อไหร่และอย่างไรกัน
เช่นเดียวกับที่แทบจะคิดไม่ออกเลยว่าความสัมพันธ์ของเรามันเป็นไปในทางไหน

แต่ถ้าจะให้เดาตอนนี้ ผมคิดว่าเราอาจจะเคยมีความรักแบบเด็กๆให้กันและกัน
ซึ่งตอนนั้นเราอาจจะยังไร้เดียงสาอยู่ ไม่ประสาพอที่รู้จักว่ารักที่แท้เป็นอย่างไร
ซึ่งนั่นก็ช่วยอธิบายได้ว่า ทำไมหลังจากนั้น เรื่องราวของเราสองคนจึงบางเบา
และค่อยๆเคลื่อนลอยหายไปจากหัวใจอย่างช้าๆและเงียบงัน

จนเมื่อสามวันก่อนที่เราได้เจอกันอีกครั้ง ...


เบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ได้โชว์ชื่อคนโทรเข้ามานานแล้ว
ปรากฏขึ้นท่ามกลางความงงงันระหว่างค่ำคืนแห่งประเพณี่เดือนยี่เป็ง

แล้วเค้าก็โผล่หน้าออกมาให้เห็นอีกครั้ง ...



ผมเดาว่าเรื่องนี้คงจะจบลง หลังจากที่เค้าต้องเดินทางกลับไปในโลกที่ไกลจากชีวิตของผม
แล้วต่างคนต่างก็กลับไปใช้ชีวิตในส่วนของตัวเองกันอีกครั้ง
เงียบหายไปหรือไม่ก็คงเป็นเพื่อนกัน มีโอกาสพูดคุยกันบ้างเป็นครั้งคราวก็เท่านั้น

แต่ทุกอย่างกลับผิดหมด ...

เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? นี่คือสิ่งที่เค้าต้องการ

แน่นอนที่เมื่อเค้าเอ่ยขอดังนั้น คำตอบที่หลุดออกจากปากของผมคือ ... ไม่
ผมคิดว่าผมทำไม่ผิดหรอก ในเมื่อผมซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
ผมไม่ได้มีความรู้สึกว่ารักเค้าอย่างคนรักเลยแม้แต่น้อย
คำว่า ... เพื่อน ... ดีที่สุดแล้วสำหรับเราสองคนในขณะนี้


ขอร้องล่ะ อย่าทำอย่างนี้เลย เมื่อไม่ได้รู้สึกรัก จะบีบบังคับให้รักได้อย่างไรกัน
แม้ว่าคุณจะถามอีกกี่ครั้ง ขอโอกาสอีกสักกี่หน คำตอบก็จะยังคงเดิมเช่นนั้น



ทำให้ตอนนี้เข้าใจถึงความรู้สึกที่แท้จริงของคนที่ผมพยายามตื้อขอความรักจากเค้า
ทั้งๆที่เค้าก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมเลยสักนิด


คนหนึ่งวิ่งหนี อีกคนหนึ่งวิ่งตามพร้อมกับวิ่งหนีใครอีกคน
คนทั้งโลกอาจมีสัมพันธ์กันในลักษณะนี้ ซึ่งนั่นอาจจะเป็นแค่เสี้ยวเล็กๆของคำตอบ
ที่จะอธิบายคำถามที่ว่า ... เราทุกคนต่างก็ตามหาใครสักคน แต่ทำไมไม่มีใครหาเจอ

หรือบางทีโลกอาจจะไม่ได้มีแต่สรรพสิ่งที่มีคู่เพียงเท่านั้น
อาจมีอยู่หลายสิ่งหลายอย่างที่ถือกำเนิดขึ้นมา ... เพื่อที่จะอยู่เพียงลำพัง

 

< Original Posted on Wed 8 Nov 2006 22:47 >


     Share

<< < อยากขอสักคน : I need somebody >< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 4:54

ของมันห้ามกันไม่ได้..
การครองคู่.. การได้พบ..มันมีเหตุผลเสมอ การที่คนเราจะใช้ชีวิตร่วมกันได้เพราะสายใยแห่งบุญถึงกัน

คนโสด..มองหาคนที่ใช่..ในคนที่ไม่รู้ว่าจะใช่หรือเปล่า
คนไม่โสด..มองหาความไม้ใช่ ในคนที่ใช่..

สุดท้าย... มนุษย์ ก็ต่างแสวงหาตลอดเวลา..
เดินทางตามความรู้สึก..ยินดี ยินดี

Onearth   
Thu 9 Nov 2006 15:08 [2]

เทศกาลลยอกระทงปีนี้..(ของป๋ม)ก็ยังเหมือนทุกปี ที่ไม่ได้ไปไหนเลย แงแง...

สองบรรทัดสุดท้าย..ชอบ
บางครั้งเราก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ

แต่เชื่อว่า.....
มันจะไม่เป็นอย่างนั้นตลอดไปหรอกนะ
^^


Isnt   
Thu 9 Nov 2006 8:27 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh