< แค่แอบมีเธออยู่ในใจ ... ก็พอ >
< หากโลกไร้ซึ่งความมีชีวิต >
< อารมณ์ชั่ววูบ กับ ความคิดฉับพลัน >
< บันทึกความทรงจำ : Diary >
< ลมหนาวที่ไร้ความพอดี ความเย็นชาที่ยังดำเนินต่อ >
< เมื่อวาน : Yesterday >
< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >
< เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >
< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >
< Death or Alive ??? >
< แรงจูงใจจากคนแปลกหน้า >
< บันทึกในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน >
< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? >
< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >
< เรื่องเหล้า : Alcohol's story >
< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >
< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >
< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >
< อยากขอสักคน : I need somebody >
< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night >
< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >
< ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >
< แผลที่บังเอิญเกิดขึ้น : Unexpected wound >
< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >
< บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >
< วนเวียน : Re-Cycle >
< Welcome To Sharped Cold October >
< ยามเย็น : Before the sunset >
< ความหมายที่เปลี่ยนไปของไฟแดง >
< เนื้อในของคำพูด : In your voice >
< ตามล่าหาความว่างเปล่า : Nothing can be found >
< งมเข็มในมหาสมุทร : Where `s the love ??? >
< อากาศอยู่รอบตัวเรา : Happiness is all around >
< เรามาคบกันไหม ??? : Be my beloved ??? >
< พิลาปรำพัน : Last for life >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >



ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ... ผมอาจจะเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย
แต่ตอนนี้ผมกลับไม่แน่ใจเลยว่า ... ผมจะเรียนต่อไปจนจบได้ ...


เมื่อค่ำวานนี้ขณะที่ผมขี่มอเตอร์ไซค์ด้วยความเร็วปานกลาง

ผมเปรยกับใครบางคนที่ซ้อนอยู่ข้างหลังว่า ...


กูไม่มั่นใจเลยว่ะ ว่ากูจะเรียนจบได้
!!!

ทำไมอ่ะ ไม่เห็นจะยากเลย
???

.............
เงียบ
...........................

มึงต้องทำเหมือนที่คนอื่นเค้าทำเว้ย ทำไปตามกฎกติกา

แค่นั้นแหละ เดี๋ยวก็เรียนจบเอง ...


แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการที่จะได้ยิน

เพราะมันแทบไม่ได้ช่วยแก้ข้อข้องใจของผมเลยแม้แต่น้อย

...
สำหรับบางคน ... มันอาจไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างนั้นก็ได้


ผม ... เชื่อ ... เชื่อมาตลอดว่าผมจะเรียนผ่านไปได้เรื่อยๆโดยไม่มีปัญหาอะไร
แม้ว่าผมจะเริ่มค้นพบแล้วว่าการเรียนอย่างทุกวันนี้ไม่ใช่ตัวผมเลยสักนิด ...

แต่สุดท้ายมันก็เป็นแค่ ... ความเชื่อ
...
เพราะมันก็ดำเนินมาจนถึงวันที่ผมไม่อาจเลื่อนชั้นและจบพร้อมเพื่อนๆได้อีก



ยิ่งนานวันก็เหมือนยิ่งถอนตัวไม่ขึ้น ...

จากเดิมที่ยืนอยู่ข้างประตูทางออก

ลูกบิดประตูไม่ได้อยู่ไกลเกินกว่าที่มือจะเอื้อมคว้ามาเปิดออกไปได้

แต่ผมกลับเลือกที่จะเดินห่างออกมาจากมัน
แล้วก้าวออกไปผจญกับความแหลมคมของขวากหนาม
มุ่งหน้าไปสู่ปลายทางอันน่ารื่นรมย์และหอมหวล


ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ เลือดก็ไหลรินออกมามากขึ้นเท่านั้น
ในขณะที่ก็ห่างไกลออกมาจากประตูทางออกนั้นขึ้นเรื่อยๆ

นานไป ... การที่จะเดินย้อนกลับไปที่ประตูทางออกที่อยู่ข้างหลังไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป
ความเจ็บปวดทรมานเป็นเท่าตัวกำลังรออยู่สำหรับการตัดสินใจหันหลังกลับ


จะเดินต่อไปก็ไม่มั่นใจว่าจะไปได้ตลอดทาง
ครั้นจะหันหลังกลับก็ต้องใช้ความกล้าหาญอย่างยิ่งยวด
ทั้งต้องต่อสู้กับความเศร้าเสียใจและความผิดหวังของพ่อแม่
ทำให้ผมไม่เคยติดสินใจเลือกได้เลยว่าจะให้มันดำเนินไปเช่นไร


เพียงแต่ถ้าผมมีความเด็ดเดี่ยวสักนิดก็คงดี
ผมคงตัดสินใจที่จะอยู่ข้างใดข้างหนึ่งไปนานแล้ว

...
เฮ้อออออออ ...



< Original Posted on Thu 16 Nov 2006 22:32 >
 

 

     Share

<< < แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >< เรื่องเหล้า : Alcohol's story > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 4:51

อืมมมม
พอจะเข้าใจ พี่เคยมีอาการแบบนี้ตอนปี 2 นะ ขอแม่ลาออก เพราะคิดว่าเรียนไม่ไหว
ตอนนั้นจะ 1.8 กว่าๆ ไม่น่าจะรอด
แล้วไอ้วิชาหลัก ที่จะต้องเรียนอีกหลายตัวกว่าจะจบอ่ะ ไม่ชอบเลย
โคตรเครียด แต่ว่า... ออกมาแล้วจะเรียนอะไรดี
ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน -*-
ใช่ว่าทุกอย่างที่เราทำอยู่มันจะได้ดั่งใจไปเสียหมด
สุดท้ายก็ทำตัวสบายๆ อย่าคิดว่ามันฝืนเกินไปที่จะเรียนรู้ พี่ก็ไม่จบ 4 ปีนะ
แต่เมื่อจบมาก็สมัครงานที่อยากจะทำ อย่างน้อยวุฒิทารการศึกษา ก็ทำให้เราโอกาสทำอะไรตามฝันมันก็ง่ายขึ้น


ชีวิตมันต้องมีจุดมุ่งหมายเนาะ
การเดินทางแต่ละครั้ง ก่อนจะเดิน
เราก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าระหว่างทางจะเจออะไรบ้าง คิดให้ดีนะน้องรัก
ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหน จะเป็นกำลังใจให้เสมอน๊า

อย่างเพิ่งท้อ

คิดถึง ^^
ก่อง   
Sat 18 Nov 2006 13:29 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh