< อาจเป็นเพียงความบังเอิญที่แน่นอน >
< My Blog Tag >
< แค่แอบมีเธออยู่ในใจ ... ก็พอ >
< หากโลกไร้ซึ่งความมีชีวิต >
< อารมณ์ชั่ววูบ กับ ความคิดฉับพลัน >
< บันทึกความทรงจำ : Diary >
< ลมหนาวที่ไร้ความพอดี ความเย็นชาที่ยังดำเนินต่อ >
< เมื่อวาน : Yesterday >
< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >
< เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >
< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >
< Death or Alive ??? >
< แรงจูงใจจากคนแปลกหน้า >
< บันทึกในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน >
< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? >
< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >
< เรื่องเหล้า : Alcohol's story >
< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >
< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >
< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >
< อยากขอสักคน : I need somebody >
< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night >
< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >
< ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >
< แผลที่บังเอิญเกิดขึ้น : Unexpected wound >
< เรื่องเล่าจากบนเครื่อง : Unescaped Accident >
< บันทึกถึงใครคนหนึ่ง : May Love Remain >
< วนเวียน : Re-Cycle >
< Welcome To Sharped Cold October >
< ยามเย็น : Before the sunset >
< ความหมายที่เปลี่ยนไปของไฟแดง >
< เนื้อในของคำพูด : In your voice >
< ตามล่าหาความว่างเปล่า : Nothing can be found >
< งมเข็มในมหาสมุทร : Where `s the love ??? >
< อากาศอยู่รอบตัวเรา : Happiness is all around >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >



"
เวลาที่หนูทำไม่ได้อย่างที่พ่อคาดหวัง
ขอได้ไหมคะพ่อ ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ
"




เมื่อเย็นนี้ได้ดูละครซิทคอมทางช่องเก้า
... เรื่องบ้านนี้มีรัก
วันนี้เป็นเรื่องราวที่ตัวละครตัวนึงโดนไล่ออกจากมหาวิทยาลัย
แล้วพอพ่อรู้เข้าก็โกรธมาก บอกว่าผิดหวังมากที่เป็นอย่างนี้
ลูกสาวก็เลยพูดประโยคนี้ออกมา

"
เวลาที่หนูทำไม่ได้อย่างที่พ่อคาดหวัง
ขอได้ไหมคะพ่อ ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ "


ฟังแล้วน้ำตาไหลออกมาเฉยๆซะอย่างนั้น
ทำไมมันโดนใจขนาดนี้ สงสัยมันคงจะพอเข้าเค้ากับตัวเองล่ะมั้ง

จริงด้วยสิ
...

" พ่อแม่ทุกคนต่างก็คาดหวังในตัวลูก อยากให้ลูกของตัวเองได้ดี
ซึ่งลูกทุกคนก็เป็นเหมือนกัน อยากจะได้ดีอย่างที่พ่อแม่คาดหวัง
"


คงไม่มีลูกคนไหนอยากทำให้พ่อแม่ผิดหวังหรอก
...



ผมก็เป็นคนนึงครับที่มีพ่อเป็นคนดุมาก จึงไม่ค่อยสนิทกับพ่อเท่าไหร่
มีอะไรก็จะคุยและปรึกษากับแม่เพียงคนเดียว
และก็มีอยู่หลายเรื่องไม่น้อยที่คิดและตัดสินใจเพียงลำพัง

เมื่อก่อนนี้ไม่ว่าจะทำผิดอะไรนิดอะไรหน่อยก็จะโดนด่าโดนตีซะยกใหญ่
นี่เป็นวิธีการที่พ่อผมใช้สอนลูกๆ และมันก็ดูเหมือนจะใช้ได้ดีสำหรับผม

ด้วยเหตุนี้พวกเรา ลูกๆจึงโตขึ้นมาท่ามกลางความยำเกรงผู้เป็นพ่อ
ทำให้ไม่ค่อยกล้าพูดกล้าคุยเล่นอะไรกับพ่อสักเท่าไหร่
คุยแต่กับเรื่องที่เป็นการเป็นงาน
อย่างเรื่องเรียนเท่านั้น



แต่พอเริ่มโตขึ้น ผมก็เริ่มรู้สึกสงสารพ่อที่พวกเราไม่ค่อยคุยด้วย
และดูเหมือนพ่อก็จะแอบน้อยใจอยู่ลึกๆเหมือนกัน
เหมือนพ่อเหงาๆอยู่ลำพังคนเดียว
เวลาผมโทรศัพท์ไปที่บ้านทีไรก็จะขอสายแม่แทบทุกครั้ง

มาหลังๆจึงเริ่มพยายามคุยกับพ่อบ้าง แม้ว่ามันจะดูไม่ค่อยมีอะไรคุยด้วยก็เหอะ
กลับบ้านไปคราวที่แล้วก็เข้าไปกอดพ่อทีนึงด้วย พ่อดูมีความสุขมากๆ
พ่อคงรู้แล้วล่ะว่าจริงๆแล้วลูกคนนี้ก็รักพ่อไม่น้อยเหมือนกัน

ตอนนี้พ่อไม่ค่อยดูอย่างเมื่อก่อนแล้ว อาจจะเพราะว่าพ่อเริ่มมีอายุมากขึ้น
ที่เคยดุด่าว่ากล่าวก็เลยน้อยลง อาจจะประกอบกับที่ผมเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่แล้วด้วย



คนเราทุกคนมีวิธีแสดงความรักที่แตกต่างกันออกไป
อย่างพ่อผม ผมก็รู้ว่าพ่อก็รักพวกลูกๆ แต่จะให้มาบอกกันโต้งๆว่ารักก็คงยาก
แต่หลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่ท่านทำก็สามารถบอกได้ว่าท่านทำไปเพราะรักพวกเรา

ที่ผมเข้าไปกอดพ่อตอนที่กลับบ้านไปคราวที่แล้ว
นั่นก็เพราะว่า ผมไม่อยากรู้สึกเสียดายว่าไม่เคยแสดงความรักต่อพ่อ
ไม่อยากจะรู้สึกเสียดายในวันที่มันสายเกินไป
...



ส่วนเรื่องความคาดหวังนั้นเป็นสิ่งนึงที่คนเป็นพ่อเป็นแม่มักจะมีต่อลูก
อยากให้ได้ดี อยากให้เรียนจบ มีงานสบายๆทำ มีเงินเดือนเลี้ยงตัวเองได้
แต่ก็มีอยู่หลายๆครั้งที่ความคาดหวังเหล่านั้นกลายเป็นอาวุธที่ทำร้ายลูกของตัวเอง

กลายเป็นความกดดันที่ทำให้ลูกๆไม่มีทางออก
และอาจคิดตัดสินใจแก้ปัญหาด้วยความคิดชั่วครู่ที่ไร้เดียงสา
ซึ่งบางครั้งมันอาจกลายเป็นการคิดสั้นเพื่อหนีปัญหาที่เกิดขึ้น


จึงอยากให้พ่อแม่ทุกคนคอยให้กำลังใจลูก เมื่อลูกล้มอย่าเหยียบอย่าซ้ำเติมลูกอีกเลย
เพราะเท่าที่ลูกโดนมาจากโลกภายนอกและคนอื่นก็มากพอแล้ว
ลูกเพียงอยากที่จะรู้สึกว่าอย่างน้อยลูกก็ยังมีคนที่คอยให้กำลังใจอยู่เสมอ
ยังมีคนคอยคิดคอยช่วยแก้ปัญหาและคอยพยุงให้ลุกขึ้นในวันที่ล้มลง
เพียงแค่ว่าในวันอย่างนั้น คุณจะอยู่ข้างๆลูกคุณได้หรือเปล่า
จะเอาชนะความผิดหวังความเศร้าโศกเสียใจที่ลูกไม่อาจทำตามที่คุณหวังได้หรือเปล่า

แล้วคิดบ้างหรือเปล่าว่าลูกก็เสียใจไม่น้อยที่ทำไม่ได้อย่างที่คุณหวังและตัวเค้าเองคาดหวัง
...




..

เดี๋ยวนี้ติดละครซิทคอมหลายเรื่อง เรื่องแรกที่ไม่เคยพลาดเลยคือเรื่อง ...
...
หนึ่งมิตรชิดใกล้ ... เรื่องที่สองก็คือ ... เป็นต่อ ... เรื่องที่สาม ... บางรักซอยเก้า
...
และเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง ... บ้านนี้มีรัก ...
ดูแล้วรู้สึกชื่นชมคุณบอย ถกลเกียรติ มาก
ที่ทำออกมาได้ดี แถมยังมีเนื้อหาที่สอดแทรกคุณธรรมสำหรับสังคมอีก ปรบมือ
...
แปะๆ



< Original Posted on Mon 20 Nov 2006 0:14 >


     Share

<< < เรื่องเหล้า : Alcohol's story >< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 4:47

แห่ะๆ พี่ดูแล้วน้ำตาไหลเหมือนกัน
มันโดนๆนะ เพราะพ่อพี่ดุมาก บ่นก็มาก
พอเราโตขึ้น เสียงบ่นกลับกลายเป็นเสียงหัวเราะตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

ไม่ได้ไปไหนหรอกนนท์
อยู่แถวนี้แหละ
ก่อง   
Mon 20 Nov 2006 20:08 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh