< ฉันกำลังเผชิญหน้ากับ ... ความกลัว ... >
< เมื่อฉันเป็นฆาตกรต่อเนื่อง >
< จากวันสุขถึงวันศุกร์ >
< บทส่งท้ายแห่งกุมภาฯ >
< แล้วสิ่งที่อยู่ข้างใต้ก็โผล่ออกมาให้เห็น >
< เพราะอดีตคือปัจจุบันที่ผ่านพ้น >
< On Friday >
< อีกวันและอีกวันที่เป็นสุข >
< ฉันมีความสุข : I'm happy >
< ความรู้สึกที่แตกต่างไปกับใครบางคน >
< ผมกำลังมีความรัก : I'm in love >
< อาจเป็นเพียงความบังเอิญที่แน่นอน >
< My Blog Tag >
< แค่แอบมีเธออยู่ในใจ ... ก็พอ >
< หากโลกไร้ซึ่งความมีชีวิต >
< อารมณ์ชั่ววูบ กับ ความคิดฉับพลัน >
< บันทึกความทรงจำ : Diary >
< ลมหนาวที่ไร้ความพอดี ความเย็นชาที่ยังดำเนินต่อ >
< เมื่อวาน : Yesterday >
< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >
< เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >
< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >
< Death or Alive ??? >
< แรงจูงใจจากคนแปลกหน้า >
< บันทึกในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน >
< ขอคนที่ใช่ได้หรือเปล่า ??? >
< ขอให้พ่ออยู่ข้างหนูได้ไหมคะ ??? >
< เรื่องเหล้า : Alcohol's story >
< เดินหน้าหรือหันหลังกลับ ??? >
< แล้วอีกคืนก็ผ่านพ้นไป : Lonely night >
< เรากลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม ??? >
< อยากขอสักคน : I need somebody >
< เสียงบรรเลงแห่งค่ำคืน : Concerto at night >
< หนึ่งปีหลังจากนั้น : One Year ago >
< ต่อมรับรสที่ผมไม่มี >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >



หลังจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณสองสัปดาห์ก่อน
วันนี้ถือเป็นวันแรกที่อารมณ์ของผมเคลื่อนกลับขึ้นมาสู่ภาวะปกติ
ซึ่งบางทีอาจจะเลยไปจนถึงขั้นที่เรียกว่า ... อารมณ์ดี ... เลยก็ได้


นับตั้งแต่วันที่ผมต้องหุ้มฝ่ามือตลอดจนครึ่งแขนข้างซ้ายด้วยเฝือกนั้น
กราฟอารมณ์ของผมก็ดิ่งลงฮวบฮาบอย่างน่าใจหาย
จนผมคิดว่ามันคงไม่มีโอกาสดีขึ้นมาได้จนกว่าจะถึงวันที่หมอนัดเอาเฝือกออก


แม้ว่าในทุกขณะที่ผมกำลังทำสิ่งต่างๆด้วยมือขวาเพียงข้างเดียว
ผมจะไม่ได้รู้สึกว่ามันลำบากยากเย็นอะไร
แต่ในความเป็นจริง ... กระบวนการทางจิต
คงกำลังพยายามผลักเอาความอัดอั้นตันใจที่ผมไม่สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ
ให้จมดิ่งลงไปในจิตใจส่วนที่อยู่ลึกลงไปใต้สำนึก

นี่ล่ะมั้งที่ทำให้เกิดอาการเครียดโดยไม่รู้ตัว ...


จากที่เคยอารมณ์ดีอยู่เสมอ จะมีรำคาญใจบ้างก็บางครั้ง

กลายมาเป็นหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่เกือบตลอดเวลา
ความคิดความอ่านที่เคยมีอย่างทะลุปรุโปร่ง
ก็กลายเป็นมึนตื้อจนไม่สามารถเรียบเรียงความคิดได้

แล้วยังมีอะไรต่อมิอะไรอีกหลายอย่าง ...
ที่เปลี่ยนจากหน้ามือไปเป็นหลังเท้า


มันเป็นความรู้สึกที่แย่มาก
คนที่ไม่เคยเป็นคงไม่รู้หรอกว่ามันเลวร้ายแค่ไหน


...
แต่เอาเถอะ อีกแค่สิบวันก็จะได้เอาเฝือกออกแล้ว
ถึงตอนนั้นจิตใจคงดีขึ้นกว่านี้อีกหลายเท่าตัว ...



จะว่าไปการเกิดอุบัติเหตุคราวนี้ก็ทำให้ได้คิดถึงบางเรื่อง

...
กับบางคน ...


คนที่ผมหลงรักมาร่วมสองปี

เค้าคงไม่เคยมีความรู้สึกดีๆให้ผมเลยแม้แต่น้อย
เหมือนอย่างที่เค้าเคยบอกเอาไว้จริงๆ
เพราะตอนที่เจอหน้ากัน เค้าไม่เคยถามผมเลยสักครั้งว่า ...

มันเกิดอะไรขึ้น
???


ทั้งๆที่คนอื่นเค้าสงสัยกันทั้งบ้านทั้งเมืองว่า
...

แค่ชั่วข้ามคืนทำไมมันถึงเป็นอย่างนี้ไปได้
???


เค้าคงไม่อยากให้คนอื่นเห็นว่าเค้าพูดคุยกับผมล่ะมั้ง

ไม่ก็คงไม่อยากให้ผมรู้สึกว่าเค้ายังให้ความหวังอยู่

ซึ่งมันก็ดี ผมจะได้รับรู้ไว้ว่าเค้าไม่เคยรู้สึกชอบผมเลย


แต่จะให้ผมตัดใจ ... คงทำไม่ได้หรอก
เพราะถ้าผมจะเลิกรัก ผมคงยอมแพ้ไปตั้งแต่ครั้งที่รู้ว่าเค้าไม่มีใจแล้ว


...
บางทีสักวัน เมื่อลมหนาวโชยมา พัดผ่านแสงแดดรำไร
วันนั้น ผมอาจจะลืมเค้าไปจากหัวใจก็ได้ ...



เหตุการณ์บางเหตุการณ์ก็ทำให้คนเราได้หันมามอง

กลับมาขบคิดกับเรื่องราวที่เคยปล่อยมันเรื้อรังมายาวนานได้เหมือนกัน

...
แม้ว่าการเด็ดดอกไม้ครั้งนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นโดยตั้งใจ
แต่มันก็คงสั่นสะเทือนดวงดาวไปได้ไม่น้อยเลยล่ะ ...



..


อารมณ์ดีขึ้นเพราะอะไรไม่รู้ ...

อาจจะเป็นเพราะอากาศที่เย็นลง เมฆหมอกจางๆ

เวลาที่ค่อยๆเคลื่อนเข้าใกล้วันนั้นเข้าไปทุกที
หรืออาจจะเป็นเพราะวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว

แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไร ก็ดีแล้วที่มันทำให้อะไรมันดูดีขึ้นได้อีกครั้ง
และก็หวังว่ามันจะอยู่ในสภาพนี้ไปอีกนานๆนะ


อย่างน้อยก็อย่าให้ผมต้องสูญเสียอารมณ์ในการเขียนไปอีกเลย ...



< Original Posted on Sat 16 Dec 2006 0:07 >


     Share

<< < เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >< เมื่อวาน : Yesterday > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 4:20

ขอบคุณที่มาเม้นท์ให้นะคะ
samantha@utcc   
Sun 17 Dec 2006 13:09 [7]

ขอให้หายเร็วๆนะคะ
samantha@utcc   
Sat 16 Dec 2006 20:59 [6]

*ลอ ลิ เอะ*

55
phoebe*   
Sat 16 Dec 2006 13:31 [5]

สงสัยไม่ได้ใช้ ลอลอเอะ เลยไหลย้อนกลับ อุ๊บบส์ ! ปู้ชายนิ ลืมไป :p


จะใหร้องจริงเหรอ รึประชด?? 555
พระจันทร์อีกดวงที่ไฉไลกว่า   
Sat 16 Dec 2006 13:30 [4]

โห ไม่ได้เข้ามาแป๊ปเดียว ต้องอ่านย้อนไปหลายหน้าเลย

จะเอาเฝือกออกแล้วนี่นะ ยินดีด้วย
พี่สบายดีแหละ วันนี้เมานิดหน่อย
แต่ยังอ่านหนังสือได้อยู่
เอาไว้โอกาสดีๆจะพาไปกินกุ้งกินปูนะ
ไว้พี่ไปเชียงใหม่พาเที่ยวด้วยนะเฟ้ย
แลกกันๆ


ขอให้อารมร์ดีทุกวัน แล้วก็
มีความสุขกับการได้(แอบ)รักใครสักคนนะจ๊ะ ^^
ก่อง   
Sat 16 Dec 2006 4:33 [3]

เอาอีแมวมาทิ้งไว้ให้นะค่ะ
เผื่อได้มีโอกาสคุยกันบ้างเนอะ

คุณพระจันทร์
^^
thisisrealme   
Sat 16 Dec 2006 0:55 [2]
 

มุมแซว..

เห็นเขียนถึงหมอกจางๆ แล้วนึกถึงเพลง หมอกหรือควันของป้าเบิด

หมอกจางๆหรือควัน คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้ อยากจะถามดู ว่าเธอเป็นดั่วหมอกหรือควัน .. หมอกช่างงดงามและทำให้เยอกเย็น แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า ถ้าเป็นควันไฟถึงจะบาเบา หากเข้าในตาเรา ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา..

ยาวไปล่ะ พอล่ะ
phoebe*   
Sat 16 Dec 2006 0:11 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh