< ใครคิด : Whose thought ??? >
< สงัดเสียงแห่งราตรี สุรเสียงฤดีดังก้อง >
< ผู้ชายนิทรา >
< ดั่งนักรบผู้หนึ่ง >
< มนุษย์เราเกิดมาเพื่ออะไร ??? >
< วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม >
< เป็นแค่อีกวันธรรมดาที่ผ่านพ้นไป >
< เมื่อมนุษย์ถูกสาปให้มีเสรีภาพ >
< เธอเคยมีความฝัน ... และตอนนี้เธอก็ยังฝันอยู่ >
< อาจไม่มีวันพรุ่งนี้อีกต่อไป >
< อิสเรน - นี่เดย์ >
< สายลม เสียงกบร้อง และแสงไฟข้างถนน >
< โฉมหน้าของเหรียญด้านที่สอง >
< ฉันกำลังเผชิญหน้ากับ ... ความกลัว ... >
< เมื่อฉันเป็นฆาตกรต่อเนื่อง >
< จากวันสุขถึงวันศุกร์ >
< บทส่งท้ายแห่งกุมภาฯ >
< แล้วสิ่งที่อยู่ข้างใต้ก็โผล่ออกมาให้เห็น >
< เพราะอดีตคือปัจจุบันที่ผ่านพ้น >
< On Friday >
< อีกวันและอีกวันที่เป็นสุข >
< ฉันมีความสุข : I'm happy >
< ความรู้สึกที่แตกต่างไปกับใครบางคน >
< ผมกำลังมีความรัก : I'm in love >
< อาจเป็นเพียงความบังเอิญที่แน่นอน >
< My Blog Tag >
< แค่แอบมีเธออยู่ในใจ ... ก็พอ >
< หากโลกไร้ซึ่งความมีชีวิต >
< อารมณ์ชั่ววูบ กับ ความคิดฉับพลัน >
< บันทึกความทรงจำ : Diary >
< ลมหนาวที่ไร้ความพอดี ความเย็นชาที่ยังดำเนินต่อ >
< เมื่อวาน : Yesterday >
< อารมณ์ในการเขียนที่ไหลย้อนกลับมา >
< เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว >
< ลมหนาวพัดหวีดหวิว กรีดใจปลิวไปตามลม >
< ความรักที่บริสุทธิ์ หรือ ความรักที่โง่งม >
< การระลึกถึงความมืดมิดหลังความตาย >
< 2 - 1 < 1 >
< เมื่อความตายหายใจรดต้นคอ >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< On Friday >



 On Friday

...


ราวกับพื้นที่ว่างในห้อง มีเพียงบนเบาะรองนั่งรูปสี่เหลี่ยม ...
ที่วางถัดจากโต๊ะพับตัวเล็กซึ่งมีคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กวางอยู่ด้านบน


...
ชายคนนึงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ...

ขยับเพียงส่วนที่อยู่ถัดจากข้อมือทั้งสองข้างไปมาบนคีย์บอร์ด

นานๆ จึงจะเคลื่อนไหวร่างกาย เพื่อปรับเปลี่ยนอิริยาบถสักครั้ง


วันศุกร์นี้เป็นวันศุกร์ที่แปลกอีกคราว เพราะเขายังคงนั่งเฉยอยู่ที่ห้อง
แม้นาฬิกาจะชี้เวลาที่ล่วงเลยมาจนถึงยี่สิบสองนาฬิกาแล้วก็ตาม

ซึ่งไม่ใช่แค่เพียงร่างกายที่แทบจะไม่ติงไหว
ใจก็เช่นกัน ที่ก็ไม่ได้ทุรนทุราย แม้ว่าคืนนี้จะไม่ได้ออกไปข้างนอก


คงไม่ได้เบื่อเที่ยว แต่คงเบื่อที่จะต้องชวนคนอื่นออกไปด้วยกันมากกว่า

...
เขาสรุปเช่นนั้น ...

พร้อมทั้งคิดว่า ... ถ้ามีคนอื่นโทรมาชวนก็คงจะออกไป


...
แต่กลับไม่มีซะนี่ ...

แต่ก็ไม่แปลกหรอก

เพราะส่วนใหญ่เวลาออกไปเที่ยวก็เป็นเขาที่ชวนคนอื่นก่อนแทบทุกครั้ง


ก็ดีเหมือนกัน ... เขาคิด

จะได้ใช้ช่วงเวลาในคืนวันศุกร์อย่างนี้ทำอย่างอื่นบ้าง
หลังจากที่ตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมาได้โยนทุกอย่างเอาไว้ทั่วห้อง
จนพื้นที่ว่างที่เหลือจะมีเพียงบนเบาะรองนั่งรูปสี่เหลี่ยมนี้แล้วจริงๆ

...


 On Friday


ที่มา : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=yim-mai-hoop&group=1&month=02-2006&date=10



ตลอดสัปดาห์ ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอดูราบรื่น
ซึ่งถึงแม้ว่าจะไม่ได้หวือหวา แต่ก็ใช่ว่าจะราบเรียบจืดชืด

แม้ว่าในความจริง เธอจะไม่ได้คิดอะไรกับเขา
แต่เขาก็ดูมีความสุขดีกับสถานะที่เขาเป็นอยู่

...
สถานะของคนที่แอบรัก ...

แค่การได้พูดคุยอย่างคุ้นเคย และเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มสดใส

นั่นก็เพียงพอใจแล้ว



ย่างเข้าเดือนกุมภาพันธ์ คิมหันต์ดำเนินมาจนถึงช่วงปลาย
เวลาเหลือน้อยเต็มทีเหมือนดอกสีม่วงที่พากันร่วงหล่นจากต้นศรีตรัง
ระยะห่างระหว่างเขาและเธอกำลังจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งขั้น

...
แต่นั่นก็เป็นแค่เรื่องของสถานะ ...

เขาเชื่อว่าระยะห่างในใจเขาที่มีต่อเธอจะคงเดิม

และก็หวังว่าเธอก็คงจะเป็นเช่นเดียวกัน



หากอดีตคือ ... ภาพขาวดำ ... ปัจจุบันคือ ... ภาพสี ...
อนาคตคงเป็น ... ภาพบนฟิล์มที่ยังไม่ได้ล้าง ...
ยากที่จะบอกได้ว่ามีอะไรปรากฏอยู่บนนั้น

เขาและเธอก็เช่นเดียวกัน คงต้องปล่อยให้วันเวลาเดินต่อไป
ให้กระบวนการล้างฟิล์มดำเนินไปจนจบ
แล้วภาพก็ปรากฏพร้อมๆกับวันเวลาที่ก็จะดำเนินไปเป็นปัจจุบันกาล


...


ชั่วโมงต้องมนต์ : Friday


เมื่อแรกเจอกับเธอก็ละเมอ ดั่งต้องมนต์
ก็เหมือนคนที่ถูกสะกดดวงใจเอาไว้ไม่ให้ไปไหน
เพ้อแต่เธอ ... นี่เธอช่วยหันมามองฉันทีนะคนดี

ตอนนี้ใจก็ลอยหลุดไปแล้ว ถูกต้องมนต์
ก็เพราะคน อย่างเธอที่ฉันฝันหา ที่ฉันรอมานานแล้ว
ยิ้มให้เธอ ... แล้วทำไมเธอจึงไม่ยิ้มคืนมา


อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
มองเธออยู่นาน รู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร ฉันก็ยอม


ที่ฉันมอง มองเธอ เธอก็รู้ เธอรู้ดี
แต่เพราะมีบางสิ่งสะกดดวงใจ ให้ฉันต้องมองต่อไป
ยิ้มให้เธอ ... ขอแค่เพียงหันมามองฉันทีได้ไหม

อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
มองเธออยู่นาน รู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร ... สักแค่ไหน


อยากจะหยุดไว้ให้นานๆ ลบคนรอบด้านทิ้งไป
จะเก็บไว้ ( เก็บเอาไว้ ) นานเท่านี้จะได้ไหม
ชั่วโมงที่ฉันได้พบกับเธอแล้ว ช่างสุขใจ

อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน

อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
มองเธออยู่นาน รู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร ... ฉันก็ยอม

 

 

< Original posted on 3 February 2007 > 

 

     Share

<< < อีกวันและอีกวันที่เป็นสุข >< เพราะอดีตคือปัจจุบันที่ผ่านพ้น > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 3:37

มาฟังเพลงครับ
kopters   
Sun 4 Feb 2007 23:37 [4]

พระจันทร์ดูเหนื่อยๆ นะค่ะ
พักกาย พักใจบ้างนะค่ะ

เป็นห่วง



การแอบรักบางครั้งแอนว่าก็ดีเนอะ
เพราะอย่างน้อยๆ เราก็ได้รักเขา
แม้จะต้องแอบอยู่ในมุมก็ตาม



คิดถึงเช่นกันค่ะ
:)
thisisrealme   
Sun 4 Feb 2007 1:47 [3]

สบายใจขึ้นมั้ยฮะ?
astia   
Sun 4 Feb 2007 0:42 [2]

อยากไปนั่งฟังเพลงเบา ๆ เหมือนกัน แต่ไม่อยากกินเหล้าอ่ะ
มิก   
Sat 3 Feb 2007 4:09 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh