< Tag - 2nd Day >
< Tag - 1st Day >
< ก้อนหินพระจันทร์ >
< [กลาง]วันในกรอบสี่เหลี่ยม >
< เวสท์ ไทม์ >
< อาจไม่ง่ายที่จะรัก อาจยากนักที่จะได้รักกลับคืน >
< Hero >
< ไม่ใช่นก : It's not a bird >
< เข้าใจ : Understand >
< ละคอนหลังฉาก >
< อยู่ใต้ฟ้า กลัวอะไรกับฝน >
< It's not easy to be me >
< ความจริง ลูกบอล วิวาทะ >
< ความจริง หรือ สิ่งลวง ??? >
< ใครคิด : Whose thought ??? >
< สงัดเสียงแห่งราตรี สุรเสียงฤดีดังก้อง >
< ผู้ชายนิทรา >
< ดั่งนักรบผู้หนึ่ง >
< มนุษย์เราเกิดมาเพื่ออะไร ??? >
< วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม >
< เป็นแค่อีกวันธรรมดาที่ผ่านพ้นไป >
< เมื่อมนุษย์ถูกสาปให้มีเสรีภาพ >
< เธอเคยมีความฝัน ... และตอนนี้เธอก็ยังฝันอยู่ >
< อาจไม่มีวันพรุ่งนี้อีกต่อไป >
< อิสเรน - นี่เดย์ >
< สายลม เสียงกบร้อง และแสงไฟข้างถนน >
< โฉมหน้าของเหรียญด้านที่สอง >
< ฉันกำลังเผชิญหน้ากับ ... ความกลัว ... >
< เมื่อฉันเป็นฆาตกรต่อเนื่อง >
< จากวันสุขถึงวันศุกร์ >
< บทส่งท้ายแห่งกุมภาฯ >
< แล้วสิ่งที่อยู่ข้างใต้ก็โผล่ออกมาให้เห็น >
< เพราะอดีตคือปัจจุบันที่ผ่านพ้น >
< On Friday >
< อีกวันและอีกวันที่เป็นสุข >
< ฉันมีความสุข : I'm happy >
< ความรู้สึกที่แตกต่างไปกับใครบางคน >
< ผมกำลังมีความรัก : I'm in love >
< อาจเป็นเพียงความบังเอิญที่แน่นอน >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม >



 วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม


http://wvs.topleftpixel.com/04/08/01/ 

...



วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม ...



บางคนได้ฟังอาจจะนึกชื่นชมในใจ
แต่กับบางคนอาจจะเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ

ประเด็นคงอยู่ที่ ความเร็วในการอ่าน กับ ความหนาของหนังสือ
และอาจเกี่ยวพันไปถึง ความยากง่ายของเนื้อหา
รวมถึง ทัศนคติและการให้คุณค่า ในการอ่านหนังสือ



ถ้าผมบอกว่ามันเป็นหนังสืออ่านเล่นเล่มเล็กๆ
...
ที่มีจำนวนหน้าไม่ถึงหนึ่งร้อย

คนที่เคยชื่นชมยังจะนึกชื่นชมอยู่หรือเปล่า ???


แล้วถ้าบอกว่ามันเป็นตำราทางการแพทย์ ...
ฉบับภาษาอังกฤษเล่มใหญ่ยักษ์ที่มีความหนาสองนิ้วล่ะ

คนที่เคยรู้สึกเฉยๆจะรู้สึกชื่นชมขึ้นมาแล้วหรือยัง ???



หลายๆครั้งที่ได้ยินคนพูดว่า ...

...
เล่มนี้ฉันอ่านวันเดียวจบ


เมื่อเหลียวมองดูก็พบว่าเป็นนวนิยายเล่มค่อนข้างหนา

ก็ให้แอบนึกชื่นชมในใจ ...

เนื้อหาในเล่มนั้นคงน่าติดตามไม่น้อย
หรือไม่ก็ด้วยคนอ่านมุ่งมั่นที่จะอ่านมันให้จบลงให้ได้



ต้องยอมรับว่าผมก็เคยเป็น ... อ่านนิยายจนวางไม่ลง
ถ้าไม่จบก็ไม่นอน แม้ว่ารุ่งเช้าจะเรียนตั้งแต่เข็มนาฬิกาชี้เลขแปดก็ตาม
และก็มีหลายๆครั้งที่แสงอาทิตย์โผล่ขึ้นมาสาดเข้าตากันเลยทีเดียว

(
ต่างกับหนังสือเรียนที่อ่านจนสว่างคาตาเช่นกัน
แต่ด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกันคนละขั้ว )


นั่นก็ด้วยความน่าติดตามของเนื้อหา ...

อย่างเรื่อง เทวากับซาตาน และ รหัสลับดาวินชี
อันสร้างชื่อเสียงให้กับนักเขียนชื่อ แดน บราวน์ ให้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
ผมก็เคยได้ประสบด้วยตัวเองมาแล้ว



แต่หากวันนี้จะให้มาเล่าเรื่องย่อให้ฟังกันจริงๆ
นับว่าเป็นเรื่องยากทีเดียวที่จะรื้อฟื้นความทรงจำขึ้นมาเป็นเรื่องเป็นราว
ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่รายละเอียดที่พึงจำได้ก็ยิ่งลดลง

ซึ่งตามหลักจิตวิทยานั้นไม่ได้ถือว่าเป็นเรื่องผิดแปลกแต่อย่างใด ...

เป็นเรื่องปกติมากที่เราจะ หลงลืม เรื่องราวที่เราไม่ได้ระลึกถึงเป็นเวลานาน
แต่สำหรับบางครั้งมันอาจเลยเถิดไปจนถึงการหลงลืมแม้ว่าเพิ่งจะอ่านจบลงไป



...


 วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม


http://www.turningpointbooks.com/

...



จึงเกิดเป็นข้อสงสัยขึ้นมาว่า ...


มันน่าจะสัมพันธ์กับ ความเร็ว ที่ใช้ในการอ่านหรือเปล่า ???

โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าน่าจะมีความเกี่ยวข้องกันอยู่
เพราะหากตัวหนังสือจำนวนมาก ...
ถูกชักนำให้ผ่านสายตาและเข้าสู่สมองด้วยระยะเวลาอันสั้น
มีโอกาสเป็นไปได้มากว่า ...
มันจะไม่ได้ผ่านกระบวนการบันทึกเป็นความทรงจำระยะยาว



จะสังเกตได้จากบางครั้งที่เราอ่านหนังสือไปแล้วพบว่า ...


...
เอ๊ะ มันเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ



และพอพลิกหน้าหนังสือกลับไปดู
ก็พบว่าเราได้พลาดเรื่องราวส่วนหนึ่งของหนังสือไป



จึงนำไปสู่ข้อถกเถียงใหม่ขึ้นมาว่า ...


เช่นนั้นเรื่องน่าชื่นชมจากการอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง...

...
น่าจะคืออะไร ???



ระหว่างการ จดจำ เรื่องราวส่วนสำคัญของหนังสือได้ค่อนข้างชัดเจน
และสามารถ คิดวิเคราะห์ ความหมายจากตัวอักษรที่อ่านได้

หรือ ... การใช้ ความเร็ว ในการอ่านอันน่าทึ่ง



การรีบร้อนอ่านให้จบไป ...


ความคิดจากผู้เขียนถึงผู้อ่านจะถูกถ่ายทอดมาโดยสมบูรณ์หรือ ???
สุนทรียะจะเท่าเดิมหรือเปล่า ???

คงมีแต่ความภาคภูมิใจในการอ่านจบอย่างรวดเร็วเท่านั้นที่เพิ่มเติมขึ้นมา
ซึ่งมันสำคัญกว่าสองอย่างข้างต้นหรือเปล่าล่ะ ???



ประโยคหนึ่งประโยคอาจจะแฝงไปด้วยความหมายอันลึกซึ้ง ...
หากหยุดคิดสักนิด ใช้เวลาพิจารณามันสักหน่อย


อ่านแล้วรับรู้ กับ อ่านแล้วคิด

มันต่างกันคนละเรื่องละราวเลยทีเดียว


จริงๆแล้วเราไม่ได้จำเป็นต้องอ่านให้จบอย่างรวดเร็วเช่นนั้นใช่หรือเปล่า ???



แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็แล้วแต่ปัจเจกพฤติกรรม
บางคนอ่านบ่อยจึงอ่านได้เร็วย่อมเป็นเรื่องของการฝึกฝนและนับว่าเป็นเรื่องดี
แต่กับบางคนอ่านบ่อยเช่นกันแต่อ่านแบบพอรับรู้หรือไม่ค่อยได้อ่าน
แล้วร้อนรนเสพงานเขียนก็คงไม่ค่อยได้อะไรอย่างที่ได้กล่าวมา


ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราได้หรือไม่ได้อะไรนอกจากตัวเราเอง
กระบวนการเรื่องความคิด คุณค่า ก็เป็นเรื่องของตัวเราเอง
คำชื่นชมของผู้อื่นจะจีรังยั่งยืนเท่าคำชื่นชมจากใจตนเองได้อย่างไร


...



พออ่านหนังสือเล่มนั้นจบ ...

มันไม่ได้ทำให้ผม แค่ อ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม
แต่มันทำให้ผมเขียนเรื่องขึ้นมาได้ ตั้ง หนึ่งเรื่องแน่ะ ...

     Share

<< < เป็นแค่อีกวันธรรมดาที่ผ่านพ้นไป >< มนุษย์เราเกิดมาเพื่ออะไร ??? > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 2:25

buy fertility drugs online <a href= http://ritalinonline.familybelle.com/ >ritalin</a> hy vee pharmacy iowa city
GeorgeTig   
Mon 9 Nov 2015 6:23 [4]
 

เป็นนิสัยเสียที่ติดตัวมาแต่เด็ก
คือถนัดอ่านแบบกวาดลาน

กวาดตารวดเดียว..ไวมาก

ตอนเด็กๆก็ทำได้เพราะเนื้อหาไม่สลับซับซ้อน โตมากลายเป็นข้อด้อยอย่างที่ว่าค่ะ
พลาดหลายจุดไปโดยไม่รู้ตัว

ช่วงนี้พยายามอ่านให้ช้าลง จะได้ซึมซับเต็มที่

ที่สำคัญ ประหยัดเงิน ไม่ต้องซื้อหนังสือบ่อย..

เนอะ

:)
28   
Tue 15 May 2007 3:19 [3]

ต่างแค่คำเดียวแต่ให้ความหมายต่างกันเยอะ (ใครจะอ่านตำราแพทย์วันเดียวจบว่ะ อ่านไปสอบแค่บทเดียวก็จะอ้วกแล้ว) ว่าแต่หนังสือไรอ่ะที่คุณอ่านเผื่อหามาอ่านบ้างอยากรู้มันจะยากขนาดใหนที่จะอ่านมันแล้วคิดบ้าง
im   
Mon 14 May 2007 12:19 [2]
 

ไม่เคยอ่านหนังสือเรียน แบบคืนเดียวจบเหมือนหนังสือนิยายเลยอ่ะ..55+
ถึงแม้ว่าจะอ่านจบ ก้อใช่ว่าจะเข้าใจในทุกบรรทัด..เห้อ จะรอดมั้ยเนี่ย -*-
~ $ t a r ~   
Mon 14 May 2007 11:21 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh