< เมื่อสเกลของเวลายังคงขยับ >
">< ความหมายของ "ชีวิต" >
< ที่นี่ ตอนนี้
< ไม่อยากเป็นแล้ว ... หมอฟัน >
< The Smaller Frog in The Bigger World >
< เด็กอยากเป็นผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่อยากเป็นเด็ก >
< คืนอันเป็นนิรันดร์ >
< คีย์ขาวดำ >
< Tag - 7th Day >
< Tag - 6th Day >
< Tag - 5th Day >
< Tag - 4th Day >
< Tag - 3rd Day >
< Tag - 2nd Day >
< Tag - 1st Day >
< ก้อนหินพระจันทร์ >
< [กลาง]วันในกรอบสี่เหลี่ยม >
< เวสท์ ไทม์ >
< อาจไม่ง่ายที่จะรัก อาจยากนักที่จะได้รักกลับคืน >
< Hero >
< ไม่ใช่นก : It's not a bird >
< เข้าใจ : Understand >
< ละคอนหลังฉาก >
< อยู่ใต้ฟ้า กลัวอะไรกับฝน >
< It's not easy to be me >
< ความจริง ลูกบอล วิวาทะ >
< ความจริง หรือ สิ่งลวง ??? >
< ใครคิด : Whose thought ??? >
< สงัดเสียงแห่งราตรี สุรเสียงฤดีดังก้อง >
< ผู้ชายนิทรา >
< ดั่งนักรบผู้หนึ่ง >
< มนุษย์เราเกิดมาเพื่ออะไร ??? >
< วันนี้ผมอ่านหนังสือจบหนึ่งเล่ม >
< เป็นแค่อีกวันธรรมดาที่ผ่านพ้นไป >
< เมื่อมนุษย์ถูกสาปให้มีเสรีภาพ >
< เธอเคยมีความฝัน ... และตอนนี้เธอก็ยังฝันอยู่ >
< อาจไม่มีวันพรุ่งนี้อีกต่อไป >
< อิสเรน - นี่เดย์ >
< สายลม เสียงกบร้อง และแสงไฟข้างถนน >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< Hero >


...



ผู้นำวงพูดต่อไปในท่วงทำนองที่ไม่ทิ้งห่างจากครั้งแรกที่เธอเปิดการสนทนา
นำพวกเราเข้าสู่ห้วงภวังค์แห่งการขบคิดและตรึกตรองเหตุผลอีกครั้ง


[         ใครคือ hero ในดวงใจ ... ใครคือคนที่เราอยากเป็นอย่างเค้า ???
         
พี่เคยถามคำถามนี้กับเด็กอยู่กลุ่มนึง ... hero ของพวกเค้าน่าทึ่งมาก

          hero
ของพวกเค้าคือ superman ... พวกเค้าบอกว่าเจ๋งดี 
          แล้ว hero ของพวกเราล่ะ เป็นใครกันบ้าง ???                                    ]



หลายถ้อยความหลากถ้อยความคิดผุดพรายขึ้นจากหลายจุดในรอบวงกลม
ที่สร้าง
ขึ้นจากคนจำนวนกว่าหกสิบ ภายใต้บรรยากาศที่มืดสลัว ไฟถูกดับ
มีเพียงความ
สว่างจากแสงประทีปที่ฉาบฉายทุกเรือนกายภายในห้องนี้ให้
เห็นเพียงโครงร่าง
ที่ลางเลือน ประทีปหลายดวงริบหรี่ บางดวงดับไป แต่
ก็มีอีกหลายดวงที่ยังทำให้
เกิดเงาดำทาบทับสลับไปมาบนพื้นผิวห้อง


บรรยากาศเหมาะกับชื่อที่ถูกเรียก วงสนทนาสุนทรียะ



[         ไม่ต้องนึกว่าใครกำลังพูด แต่ให้เราตั้งใจฟังเสียงที่เร้นลอดออกมา
         
จากปาก ตั้งใจฟังถึงคำพูด น้ำเสียง ความรู้สึกที่ถ่ายทอดออกมา              
]


นี่คือสิ่งที่เธอแนะนำ ก่อนที่ประเด็นการสนทนาแรกจะถูกนำมาพูดคุย




กลับมาที่คำตอบของประเด็นข้างต้น ...

บ้างก็เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นเพื่อน เป็นคนรอบตัว นานาทรรศนะ




แล้วผมก็เปิดปาก ...

 
[         สำหรับตัวผมเองแล้ว ถ้าถามถึง hero
หรือคนที่อยากเป็นอย่างเค้า
          แล้ว ...
 ไม่มีหรอกครับ เพราะผมว่าทุกคนต่างก็มีปัญหาชีวิตของตัว
          เองกันทั้งนั้น 
อันนี้ไม่ได้จะเบรคความคิดใครนะครับ เพียงแต่ว่าผม
          คิดเช่นนั้นจริงๆ 
ขนาดเพลง superman
ยังร้องว่า ...

          I
t's not easy to be me ... เลย                                              
]



ไม่แปลกใจตัวเองที่พูดออกไปอย่างนั้น เพราะในความคิดของผมในตอนนั้น
มันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ไม่ได้มีการเสแสร้งเพื่อสร้างวาทกรรมแต่ประการใด



แล้ววงสุนทรียสนทนาก็ดำเนินต่อไปจนจบ



ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากนั้นเพียงหนึ่งสัปดาห์ วงสนทนาอีกวงจะทำให้ความเห็น
ของผมบิดเบี้ยวไป
วงสนทนานี้ไม่มีชื่อ แต่ถ้าจะให้ตั้งก็คงจะให้ชื่อว่า ...

วงสนทนาที่ไม่คาดคิด



เธอเปิดฉากด้วยเรื่องทั่วไป เช่นเดียวกับทุกครั้งที่เธอเป็นคนเริ่มพูด ถามสารทุกข์
สุกดิบกันตามประสาของคนที่อยู่ห่างไกลกัน


ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกว่าผมจะถามอะไรที่มันแปลกๆออกไปเหมือนกัน ประโยคที่ถาม
สามารถสื่อได้ถึงสารที่ค่อนข้างใกล้เคียงกัน แต่วันนี้ผมกลับเลือกที่
จะใช้ประโยคนี้ 



[         แล้วแม่เป็นยังไงบ้าง ???     ]



เธอตอบว่าก็เรื่อยๆ ช่วงหลังเข้าพรรษาคนไม่ค่อยออกมาซื้อของเท่าไหร่
ก็เลยว่างๆอยู่เหมือนกัน เนี่ยไม่รู้ว่าจะไหวหรือเปล่า คนน้อยอย่างนี้




เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่งก่อนจะต่อความขึ้นมา


[         
ขายของไม่ค่อยดี ไม่รู้จะมีเงินผ่อนบ้านไหม เงินค่าประกันก็เยอะ
          เศรษฐกิจก็ไม่ค่อยดี บ้านเมืองเรามันก็มากเรื่องมากราวอย่างนี้
          คนก็เลยไม่ค่อยซื้อของกันเท่าไหร่ ถ้าคนยังน้อยอยู่อย่างนี้ไม่แน่ใจ
          ว่าเงินที่จะหมุนซื้อของมันจะพอหรือเปล่า                                            ]



เธอพูดต่อ



[        
จริงๆเราไม่ได้เป็นหนี้หรอก ที่ตอนนี้ต้องผ่อนธนาคารอยู่ก็เพราะ
          ว่าเราซื้อบ้าน ถ้าเราขายบ้านสองหลังนี้ไปแล้วเอาเงินใช้หนี้แบงก์
          ก็จะยังมีเงินเหลืออยู่ แล้วก็เหลือเงินจากของในร้านอีก

          ตอนนี้ก็เลยมองๆอยู่ว่าจะเอายังไงดี ถ้าคนน้อยก็คงต้องขายบ้านไป
          บ้างจะได้เอามาใช้หมุนซื้อของ แต่ถ้าไหวก็คงผ่อนต่อ เพราะที่ตรง
         
นี้มันทำเลดี ต่อไปวันข้างหน้าจะทำมาหากินอะไรก็ไม่ลำบาก เราจะ

          เปิดขายอะไรก็ได้ แต่ถ้าไม่ไหวก็ไม่รู้จะทำยังไง


          เรื่องนี้แม่ไม่ได้บอกใครหรอก พ่อก็ไม่ได้เล่า แม่ไม่รู้จะเล่า
       ให้ใคร
ฟังก็เลยเล่าให้หนูฟัง                                                          ]




นี่เป็นครั้งแรกที่แม่พูดเรื่องนี้ให้ฟัง ผมไม่เคยได้ยินเรื่องราวทำนองนี้มา
ก่อนเลย
จากจุดนี้นี่เองที่ความบิดเบี้ยวมันได้เกิดขึ้น น้ำตาแทบจะไหลลงอาบ
แก้ม คำตอบ
ใหม่ผุดขึ้นในใจ และอาจไม่เปลี่ยนแปลงอีกตลอดชีวิต


นี่แหละ hero ตัวจริงของเรา ... แม่ของเราเอง



แม่เป็นคนคล้ายๆผม มีอะไรในใจไม่ค่อยบอกใครเท่าไหร่ คิดคนเดียว ตัดสินใจ
คนเดียว คิดอะไรแทนคนอื่นเค้าไปหมด



[        
ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังก็เล่าให้นนท์ฟังนี่แหละ       ]


ผมตอบแม่ไปด้วยความรู้สึกที่ตื้นตันเกินทน




แม่ทำงานตั้งแต่อายุยังไม่ครบสิบแปด จนตอนนี้อายุสี่สิบเอ็ดปีแล้ว แม่คลอดลูก
ถึงสามคนและเลี้ยงจนโต นี่แหละ hero ของผม ... แม่ของผมเอง

สมกับคำกล่าวที่ว่า ... Mum is the greatest job ... จริงๆ 



...



หากมีเวลาอยากให้ฟังเพลงๆนี้ ถ้าเป็นไปได้ลองหลับตาฟังไปด้วยก็ดีนะครับ


Tip ...

คลิกที่ปุ่ม play แล้วคลิก pause รอให้เส้นสีเทาเต็มก่อนแล้วจึงค่อยฟัง จะทำให้
การฟังเป็นไปด้วยความราบรื่น และโน้มนำซึ่งสุนทรียะได้ดีกว่าครับ และถ้าเน็ตใคร
ช้ามากๆก็เปิดหน้านี้ค้างไว้ ไปทำอย่างอื่น แล้วค่อยกลับมาฟังก็ได้ครับ  ^^








กล่อม : พุ่มพวง ดวงจันทร์

คำร้อง ม
..จักรพันธ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์

ทำนอง เวส สุนทรจามร



ลูกเอ๋ย นอนเถิดนอนเสียเจ้า
ยังอ่อนยังเยาว์ ขวัญเจ้าดวงจิตแม่เอย
ห่วงจริง แม่ไม่ทิ้งไปเลย
นอนเสียเอย ตื่นได้เชยชมกัน

ฟังกล่อม ฟังเถิดจอมขวัญ

ฟังแม่รำพัน ให้สวรรค์คุ้มครองเจ้า
ทวยเทพ ครองป่าครองเขา
ลูกยังอ่อนเยาว์ โปรดเฝ้าดูแล


หลับเสีย ดวงหทัยของแม่

แม่อยู่ดูแล ขวัญแม่นอนเถิดแม่นอน
ลูกเอ๋ย แม่เฉลยคำพร
บุญครั้งก่อน แม่เคยทำมา

ขอให้ บุญช่วยรักษา
วอนไหว้บูชา ให้ฟากฟ้ามาปกป้อง
คุ้มเหตุ ภัยเภททั้งผอง
เทพเจ้าครอง ปกป้องดวงใจ


( เนื้อเพลงถอดเองจากเสียงร้องของคุณพุ่มพวง ดวงจันทร์
หากมีข้อผิดพลาดจากคำประพันธ์เดิมก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ )



...

     Share

<< < ไม่ใช่นก : It's not a bird >< อาจไม่ง่ายที่จะรัก อาจยากนักที่จะได้รักกลับคืน > >>

Posted on Wed 28 Jan 2009 1:56


เค้าก้อคิดแบบนี้เหมือนกัน ไม่มีรักไหนยิ่งใหญ่เท่ารักของแม่

ฝากหวัดดีแม่ด้วยนะจ๊ะ...นนท์
~ * S t a r * ~   
Sat 25 Aug 2007 18:15 [2]

Hero ของติ๊กคือคุณแม่เหมือนกันค่ะ

คนเป็นแม่ ความเป็นแม่ มันยากจะอธิบายได้ มันคือความรู้สึก ที่ออกมาจากข้างใน ^^
   
Sun 19 Aug 2007 2:59 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh