< Tag - 7th Day >



...


           Tag 7th Day


         
http://lightpix.blogfa.com/8604.aspx


...



-
อารัมภบท -



ได้รับ tag จากพี่อ้อ ( wilasinee ) ตาม link ด้านล่างนี้
http://wilasinee.diaryclub.com/20071213/0/0/blog.html

"
ให้เล่าเฉพาะชีวิตประจำวันของตนให้ครบเจ็ดวัน "



-
วันอังคาร 8 มกราคม 2551 -



ตื่นมาตอนเก้าโมงกว่า ... แปรงฟัน ล้างหน้า แล้วเดินมาที่รถว่าจะขับกลับหอ เห็นฝุ่นมันเกาะรถ
เยอะเหลือเกินเลยปัดซะหน่อย ระหว่างกำลังปัดฝุ่นอยู่นั้นก็เจอพี่ปีหกที่คณะคนนึง พี่คนนี้เปอร์
สองปี ( เป็นอย่างน้อย ) กับพี่เค้าก็คุยกันบ้างตามโอกาส มาเริ่มคุยกันมากขึ้นก็หลังจากที่ผมรู้ตัว
ว่าตัวเอง "เปอร์" และพี่คนนี้ก็เลยกลายเป็นหนึ่งใน "ต้นแบบ" ที่ทำให้ผมยังมีกำลังใจที่จะเรียน
คณะนี้ต่อไป


พี่เค้าถามสารทุกข์สุกดิบเหมือนอย่างที่เคยทำเช่นธรรมดา ถามเรื่องเรียน เรื่องงาน lab ผมก็บอก
พี่เค้าไปตามความเป็นจริงว่าทำ lab ช้ามากๆ ล้าหลังกว่าคนอื่นอยู่โข พี่เค้าก็ถามว่า "เสาร์อาทิตย์
นี้จะทำไหม เดี๋ยวช่วย ??? "แต่พอดีสองวันที่ว่านั้นผมไปค่ายอาสา พี่เค้าก็เลยว่า "ไว้วันอื่นก็ได้"

ถามพี่เค้าว่าจะไปไหน ??? พี่เค้าบอกว่า "จะไปตามสอบวิชา Pedo ( ทันตกรรมสำหรับเด็ก
)
ย้อนหลัง เพราะก่อนหน้านี้เค้าป่วย เพิ่งจะออกจากโรงพยาบาล" ได้ยินอย่างนั้นผมก็ไม่แน่ใจว่า

ควรถามเค้าดีไหมว่าป่วยเป็นอะไร ??? แล้วก็เลยตัดสินใจไม่ถามเพราะกลัวว่าจะไม่เหมาะ จะ
เพราะว่าพี่เค้าเห็นไม่ถาม หรือ เค้าจะรู้ว่าไม่กล้าถาม ก็ไม่รู้ได้ เค้าเลยบอกเองเลยว่า สงสัยเค้าจะ
เครียดเรื่องคลินิครวม ( ห้อง main : ห้องมหาโหดสำหรับนักศึกษาทันตแพทย์ ม.. ) มากไป
หน่อย


คุยกันต่ออีกนิดหน่อย พี่เค้าก็เดินจากไป ปล่อยให้คู่สนทนาจมอยู่ในความคิดของตัวเอง ...


พี่เค้าจะอยู่ปีหกแล้วยังต้องเครียดอยู่เหรอเนี่ย ??? ผลตอบแทบของคนที่อดทนกัดฟันสู้ ฟันฝ่า

ขวากหนามจนเดินมาไกลถึงปีหกมันเป็นเช่นนี้เองหรือ ??? ( ปกติแล้วพี่ปีหกจะไม่ค่อยมีใคร
เครียดอะไรเท่าไหร่ จนเป็นที่รู้กันว่าจบปีห้าก็เหมือนเรียนจบแล้ว หรือ ปีหก ว่าง สบายจนต้อง
ไปหาอะไรเรียนเพิ่ม เช่น ทำกับข้าว จัดดอกไม้ ร้องเพลง ฯลฯ ) ทำให้เริ่มรู้สึกหวั่นๆในใจเพราะ
พี่เค้ามีสถานการณ์ชีวิตคล้ายๆกับตัวเอง จริงๆแล้วรู้สึกนับถือพี่เค้ามากๆที่ขนาด "เปอร์" อีกรอบ
พี่เค้ายังไม่ถอยเลย คิดว่าถ้าเป็นตัวเองคงหาทางเดินใหม่ไปแล้วล่ะ


ทำให้เริ่มคิด ( อีกครั้งและอีกครั้ง ) ว่าตัวเองต้องคิด เปรียบเทียบ และมองสถานการณ์ชีวิตตอน
นี้ให้ใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากที่สุด ว่าตกลงตัวเองไหวหรือไม่ไหวกันแน่ ??? แค่ท้อแท้
หรือว่าเป็นความจริงที่มันเกินความสามารถ ??? เชื่อว่ามันจะดีขึ้นหรือว่ามันไม่มีทางดีขึ้น ???
เชื่อว่าสามารถทำได้ถ้าพยายามหรือเชื่อว่าตัวเองมีขีดจำกัด ??? เชื่อว่ามันจะเป็นไปได้ในที่สุด

หรือว่ามันก็เป็นแค่ความคิดของคนอื่นที่เชื่อว่ามันจะเป็นอย่างนั้น ???

ก็เช่นทุกครั้งและทุกครั้งที่คำตอบมันไม่เคยปรากฏออกมาอย่างชัดเจน ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน ที่มี

เพียงเสียงตะโกนถาม แต่ไร้เสียงสะท้อนของคำตอบ บางที คำตอบมันอาจไม่เคยมี และจะไม่มี
วันมี และตัวเองก็คงต้องตั้งคำถามเช่นนี้อยู่เรื่อยไป


กลับมาถึงหอก็เล่นเน็ตนิดหน่อย ดูทีวี อาบน้ำ แล้วเพื่อนก็โทรมาบอกว่า จะนัดกันเอาของขวัญไป
ให้อาจารย์ที่ปรึกษาตอนบ่ายสอง ... ก่อนออกจากหอ ก็เอาเงินค่าหอไปจ่ายเพราะนี่มันก็วันที่แปด
แล้ว แวะกินข้าวกลางทาง ไปถึงคณะก็บ่ายสองหน่อยๆ เพื่อนยังมาไม่ครบ ...

นั่งรอพักนึงก็ครบ แล้วก็ให้ของขวัญอาจารย์ไป อาจารย์ก็ให้พร แล้วก็ถามความเป็นไปของแต่ละ

คน ... พอถึงตัวเองอยากบอกเหลือเกินว่าสับสนเรื่องการตัดสินใจเรื่องการเรียน แต่เอาถอะ ถึงเล่า
ไปสุดท้ายก็ต้องกลับมาคิดด้วยตัวเองอยู่ดี เรื่องใหญ่แบบนี้ ไม่มีใครตัดสินใจแทนเราได้ เพราะ
มันกระทบไปถึงอนาคตระยะยาว หรืออาจจะหมายถึงทั้งชีวิตเลย


ออกจากคณะก็กลับมาหอ ดูทีวีแล้วก็หลับ ตื่นมาก็อัพไดอารี่ของเมื่อวาน นั่งทำ lab นิดหน่อย
แล้วก็ชวนเพื่อนออกไปกินข้าว ... ข้าวต้มปลาร้านนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง สั่งพิเศษนี่ได้เยอะมาก
อร่อยมากด้วย ใครได้กินนี่ติดใจกันทุกคน ...


กลับมาหอนั่งทำ lab ต่อ เล่นเน็ต ดูทีวี เปิดเจอตีสิบ ได้ดูช่วงที่นำเสนอเรื่องกรรม ขนลุกนิดนึง

นี่ถ้ากรรมมีจริง ผมก็คงต้องชดใช้ไปอีกนานเลย คนบาปหนาก็อย่างนี้แหละ แต่ความจริงก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ยังรู้ว่าชีวิตมีที่ไป ไม่ได้จบแค่ตาย แต่พอถีงตอนนั้นอาจจะนึกอยากให้ตายแล้วจบเลย
ซะก็ดี ^^


ไดฯหน้าสุดท้ายของ tag ยาวเฟื้อย หวังว่ายังจะเหลือคนอ่านอยู่บ้างนะ
^^



..


ขอบคุณพี่อ้อที่ส่ง tag นี้มาให้ ทำให้ต้องขยันอัพไดอารี่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ติดกัน ได้เล่าเรื่อง
ที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องเล่าหรืออยากจะเล่า แต่พอได้เล่าแล้วมันก็แปลกดีเหมือนกัน ส่วนผู้โชคดีราย
ต่อๆไป ขอเป็น tag จากคนอื่นแล้วกันนะครับ ผมขออนุญาตไม่ tag ต่อ ( ไม่ว่ากันนะพี่อ้อ ^^ )


เคยได้ยินเพลงนี้กันหรือเปล่า ??? ชื่อเพลงว่า ... ศรัทธา ... ของ หิน เหล็ก ไฟ ที่ร้องว่า
...

"
ใจสู้หรือเปล่า ไหวไหมบอกมา โอกาสของผู้กล้า ศรัทธาไม่มีท้อ
"


ได้ยินแล้วรู้สึกว่าเพลงนี้ดีจัง เนื้อหามันให้กำลังใจได้เยอะเลย ฟังแล้วรู้สึกว่าอย่างน้อยเราก็ยังมี

ใครที่คอยให้กำลังใจเราอยู่ข้างๆ แต่ถ้าเป็นคำถามให้ตอบจริงๆตอนนี้ว่า ...

ใจสู้หรือเปล่า ไหวไหมบอกมา ??? คำตอบก็คงเป็น ... ไม่สู้แล้ว ไม่ไหวแล้ว
!!!



เมื่อกี้ลอง search หาเพลงจะเอามาแปะ แต่เจอ MV ด้วย ดูแล้วรู้สึกว่าดีเหมือนกัน เลยเอามา
แปะไว้ ถ้าใครอยากดูก็คลิกดูเลยครับ ^^







...




     Share


 Tag 7th Day

<< < Tag - 6th Day >< คีย์ขาวดำ > >>

Posted on Wed 9 Jan 2008 4:50

 

 
  
 




P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee


เพราะความเปลี่ยนแปลงคือสิ่งเกิดขึ้นธรรมดา
ไกลถึงจันทร์
< อีกหนาวที่ยังไม่ผ่านพ้นไป >
< Don't tell who your dreams >
< ความรักและความเจ็บปวด : Love & Pain >
< วินาทีและการก้าวย่าง : Second & Step >
< ฤดูร้อนก็ยังเหงา [ได้อีก] >
< บางคนชอบฤดูหนาว >
< เมื่อสเกลของเวลายังคงขยับ >
">< ความหมายของ "ชีวิต" >
< ที่นี่ ตอนนี้
< ไม่อยากเป็นแล้ว ... หมอฟัน >
< The Smaller Frog in The Bigger World >
< เด็กอยากเป็นผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่อยากเป็นเด็ก >
< คืนอันเป็นนิรันดร์ >
< คีย์ขาวดำ >
< Tag - 7th Day >
< Tag - 6th Day >
< Tag - 5th Day >
< Tag - 4th Day >
< Tag - 3rd Day >
< Tag - 2nd Day >
< Tag - 1st Day >
< ก้อนหินพระจันทร์ >
< [กลาง]วันในกรอบสี่เหลี่ยม >
< เวสท์ ไทม์ >
< อาจไม่ง่ายที่จะรัก อาจยากนักที่จะได้รักกลับคืน >
< Hero >
< ไม่ใช่นก : It's not a bird >
< เข้าใจ : Understand >
< ละคอนหลังฉาก >
< อยู่ใต้ฟ้า กลัวอะไรกับฝน >
< It's not easy to be me >
< ความจริง ลูกบอล วิวาทะ >
< ความจริง หรือ สิ่งลวง ??? >
< ใครคิด : Whose thought ??? >



Comments

เข้าใจความรู้สึกเหมือันกัน ไม่ได้ท้อเพราะว่ามันยากเเต่รู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราฝัน มันก้อเลยไม่มีเเรงสู้
bee   
Thu 16 Apr 2009 0:53 [29]
 

อ๊า เข้ามาเยี่ยมจ้า สบายดีป่าว เอ๊ย ^^
   
Mon 28 Jan 2008 17:50 [28]

สู้ๆ คับ

^^
   
Mon 28 Jan 2008 8:33 [27]

^^
moOnstone   
Sun 27 Jan 2008 1:09 [26]

ถ้าเป็นมิมเจอ Tag นี้คงแย่
เพราะทุกวันเหมือนกันหมดเลย
   
Fri 25 Jan 2008 11:24 [25]

ไม่ได้เข้ามาที่นี่นานมาก
มาถึงก็เจอ tag นี้
ถ้ามีคนส่งมา
ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า
น่ากลัว...อิอิ
ชีวิต...สู้อีกหน่อยนะคะ
ก่อนที่จะไม่มีแรงสู้
ไม่รู้   
Wed 23 Jan 2008 3:36 [24]

เป็น tag ที่น่ากลัวมากๆ
ห้ามส่งมาให้ผมนะครับ
   
Tue 22 Jan 2008 9:28 [23]

ถ้าเราเชื่อว่าทำได้ แม้จะถล่มภูเขาถม..มหาสมุทรก็ยังได้ แต่หากเชื่อว่าทำไม่ได้..แม้เพียงพลิกฝามือก็ยังยาก..

สู้ๆ เดี๋ยวก็จบ... ^^
nnet    
Sat 19 Jan 2008 2:16 [22]

หายไปนาน คงไม่สายไปนะคะที่จะกล่าวว่า สวัสดีปีใหม่ค่ะ
   
Fri 18 Jan 2008 15:38 [21]

ปีสอง ปานก็เครียดจะแย่แย้วอ่า

ไม่อยากคิดถึงตอนขึ้นคลีนิค
เป็นทันตแพทย์มันเหนื่อยกว่าที่คิดจริงๆ
ตอนเลือกคณะ คิดแต่ว่าให้ถึงคะแนน
พอเข้ามาจริงๆมันยากกว่าที่คิดเยอะเลย

สู้ๆนะคะ สู้ๆเหมือนกัน เย่ๆ
   
Fri 18 Jan 2008 0:38 [20]

ตามมาจากเมนท์อันเมื่อตะกี้อ่ะ
แบบว่าไอคอนไม่ขึ้นจ๊า หุหุ
   
Wed 16 Jan 2008 21:31 [19]

อืม...เพลงนี้เนื้อหาดี ชอบ-ชอบอ่ะฃ
ท้อท้อ แล้วฟังเพลงนี้สิ จะได้กำลังจัยโขเชียว

ถึงปากจะบอกว่าไม่สู้ แต่ตราบใดที่ลมหายจัยยังคงมีอยู่ มันก้อยังต้องสู้ต่อไปอยู่ดี เพราะมันเป็นภาคบังคับอ่ะ จริงป่าว
สู้สู้ สู้สู้ เป็นกะลังจัยให้นะ
   
Wed 16 Jan 2008 21:29 [18]

ช่วงนี้มหกรรม tag กันอีกแล้วเหรอ
   
Wed 16 Jan 2008 18:18 [17]

^^
   
Tue 15 Jan 2008 21:36 [16]

ไม่สู้แล้ว ไม่ไหวแล้ว..

ประโยคนี้เคยเป็นประโยคประจำจำตัวอยู่ช่วงหนึ่งที่รู้สึกเครียดกับการเรียนเหลือเกิน
มันเหนื่อย มันท้อ.. คิด.. ว่าที่ๆ ยืนอยู่ตรงนี้มันใช่ที่ของเรามั๊ย ?

...


ชอบเพลงนี้นะ เมื่อก่อนฟังบ่อยเลย
   
Tue 15 Jan 2008 20:33 [15]

ชีวิตมักจะไม่เป็นไปอย่างที่เราคิด แต่ถ้าเรามีความมุ่งมั่นเราก็จะไปได้อย่างที่เราฝัน
nissin    
Fri 11 Jan 2008 18:55 [14]

หนทางชีวิตเราก็คงต้องตัดสินใจเอง
ไม่มีใครรู้ความสามารถของเรา
ได้เท่ากับตัวเราเองหรอกเนอะ

ถ้าเลือกทางไหนแล้วก็สู้มันต่อไป

มิมคิดว่าไม่มีอะไรยากเกินความสามารถและความพยายามของคนไปได้หรอก
มันจะต่างกันแค่ว่าใครต้องพยายามมากหรือน้อยแค่ไหนเท่านั้นเอง
   
Fri 11 Jan 2008 13:00 [13]

ฟังแล้วนึกถึงเพลงพี่แอ๊ดอีกเพลงน่ะ จำชื่อไม่ได้แล้ว รู้สึกคึกๆเหมือนกันเลย
   
Thu 10 Jan 2008 20:25 [12]

ก่อนอื่นต้องสวัสดีปีใหม่กันก่อนเนาะ

พอได้อ่านแล้วก็เข้าใจความรู้สึกเลยนะ สมัยผึ้งยังเรียนอยู่หลายครั้งมาก ที่รู้สึกท้อ ร้องไห้แทบทุกวัน เครียด ปวดหัว ขนาดนอนยังฝันถึงเรื่องเรียน เรื่องสอบ ตื่นมาก็ต้องเจอกับโน๊ตบุ๊คที่วางอยู่ตรงหน้า ซึ่งเราต้องทำงานวิจัยต่อ ทั้งเกลียดและขยะแขยงมัน แต่มันจำเป็นต้องทำ สำหรับผึ้งลองได้ก้าวแล้วผึ้งไม่มีถอย ต่อให้อ่อนล้าหมดเเรงก้าวไปไม่ไหว ผึ้งก็จะคลาน ความรู้สึกนี้ผึ้งยังจำได้ดี เพราะผึ้งเพิ่งจะผ่านพ้นมันมาได้ไม่นานและก็คงจะไม่มีวันลืม

แต่สำหรับคุณนนท์ผึ้งก็อยากจะให้กำลังใจเพื่อสู้ต่อไป แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ อยากจะให้มันจบ มันก็เป็นสิทธิ์ของคุณนนท์จริงมั๊ย คุณนนท์ไม่ได้ทำอะไรผิด คุณไม่ได้ฆ่าคนตายนี่ แต่อยากจะให้ชั่งน้ำหนักให้ดีถึงผลดีและผลเสียที่จะตามมา

อยากให้ลองฟังเพลง "รอยยิ้มของนักสู้" ของเสกโลโซจัง ลองฟังดูนะ
   
Thu 10 Jan 2008 18:40 [11]

บางทีที่ตอบไปว่าไม่สู้แล้ว คงเปนเพราะมันเหนื่อยเกินไป แต่ท้ายที่สุดแล้ว ในเมื่อเรายังมีลมหายใจ ก้อยังคงต้องสู้กันต่อไป
   
Thu 10 Jan 2008 16:50 [10]

สวัสดีปีใหม่

ผู้ชายที่หลงรักดวงจันทร์
   
Thu 10 Jan 2008 15:20 [9]

ชอบเพลงนี้ ^^

ศรัทธา ไม่ มี ท้อ
   
Thu 10 Jan 2008 11:35 [8]

อัพแบบนี้ก็แปลกดีนะ สนุกดี มาแอบอ่าน55++
   
Thu 10 Jan 2008 1:15 [7]

ลืมบอกไปว่า....

เปลี่ยนมาเขียนแนวนี้ก็แปลกไปอีกแบบนะคะ ^^

ยังติดตามค่ะ ถึงแม้จะเป็นติดตามเวอร์ชั่นย้อนหลังล่ะค่ะ

^_______^
~ MoOnsToNe ~   
Wed 9 Jan 2008 21:49 [6]

พี่นนท์สู้ๆนะกั๊บ....
ตอนนี้ดิวก็ล้าไปหมดแระ เพื่อนก็หายไปทีละคนสองคน

เคยเจอป๋าอยู่คน เรียนเต็มอัตรา 10 ปีเต็มเลย
นับถือสุดๆเลย สุดท้ายมาเป็นอาจารย์อยู่ที่คณะ

ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นกันต่อไป

เป็นกะละมังใจตัวหย่ายๆนะกั๊บ
   
Wed 9 Jan 2008 21:37 [5]

สู้ต่อไปเถอะนะนนท์..มาเกินครึ่งทางแล้ว อีกนิดเดียวๆ

เค้าเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้คนอื่นที่ไม่ใช่นนท์ ไม่เข้าใจหรอก..

เราไม่ได้คุยกันเลยเนอะ แต่ไม่ใช่ไม่คิดถึงนะจ๊ะ..ยังคิดถึงเหมือนเดิม

โดยเฉพาะช่วงปีใหม่..คิดถึงปีใหม่ของปีที่แล้ว คิดถึงนนท์กะเซี้ยจัง

แล้วว่างๆ จะหาเวลาไปแอ่วกะนนท์อีกน๊า..ดูแลตัวเองด้วย

ปล.ไม่ต้องออกกำลังกายตับมากก้อได้ เด๋วแข็งตายพอดี..55+

*ตอนนี้เค้าเชื่อแล้วว่าชีวิตนศ. สบายที่สุด..จริงๆ
~ * S t a r * ~   
Wed 9 Jan 2008 20:15 [4]

ถึงเปนเพียงเรื่องราวชีวิตประจำวันของแต่ละบุคคล ก้อสามารถทำให้มีกำลังฮึดสู้เพิ่มขึ้น
คนเราล้วนมีปัญหาของแต่ละคนที่แตกต่างกันไป มัวแต่มองดูตัวเองอยู่นั่นแหละ .. (เรานี่)
ลองมองดูคนอื่นๆ บ้าง ทำให้ใจสู้ขึ้นเยอะ..
นั่นจิ..ใจ..สู้หรือป่าว..ยังงัย..ก้อขอให้สู้ๆๆนะคะ
w..i..   
Wed 9 Jan 2008 18:32 [3]

แต่ความจริงก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ยังรู้ว่าชีวิตมีที่ไป ไม่ได้จบแค่ตาย แต่พอถีงตอนนั้นอาจจะนึกอยากให้ตายแล้วจบเลย
ซะก็ดี ^^


ชอบประโยคนี้จัง แม้ว่ามันจะฟังดูหดหู่เหลือเกิน มันต้องมีอะไรบางอย่างเป็นแรงบันดาลใจให้"ไปต่อ" สิน่า แค่บางทีตอนนี้มันยังอาจมองไม่เห็น หรือไม่เด่นชัดเท่านั้นเอง


   
Wed 9 Jan 2008 11:31 [2]


- 53971 -

   
Wed 9 Jan 2008 4:51 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn