อยากกลับไปมิตาเกะ
เพราะความเปลี่ยนแปลงคือสิ่งเกิดขึ้นธรรมดา
ไกลถึงจันทร์
< อีกหนาวที่ยังไม่ผ่านพ้นไป >
< Don't tell who your dreams >
< ความรักและความเจ็บปวด : Love & Pain >
< วินาทีและการก้าวย่าง : Second & Step >
< ฤดูร้อนก็ยังเหงา [ได้อีก] >
< บางคนชอบฤดูหนาว >
< เมื่อสเกลของเวลายังคงขยับ >
">< ความหมายของ "ชีวิต" >
< ที่นี่ ตอนนี้
< ไม่อยากเป็นแล้ว ... หมอฟัน >
< The Smaller Frog in The Bigger World >
< เด็กอยากเป็นผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่อยากเป็นเด็ก >
< คืนอันเป็นนิรันดร์ >
< คีย์ขาวดำ >
< Tag - 7th Day >
< Tag - 6th Day >
< Tag - 5th Day >
< Tag - 4th Day >
< Tag - 3rd Day >
< Tag - 2nd Day >
< Tag - 1st Day >
< ก้อนหินพระจันทร์ >
< [กลาง]วันในกรอบสี่เหลี่ยม >
< เวสท์ ไทม์ >
< อาจไม่ง่ายที่จะรัก อาจยากนักที่จะได้รักกลับคืน >
< Hero >
< ไม่ใช่นก : It's not a bird >
< เข้าใจ : Understand >
< ละคอนหลังฉาก >

P' Blowy
J' Kong
P' Yok
J' Joy
J' Jick
P' Kung
N' Mum
P' Pim
P' Dao
P' Slim
P' Orr
Lazylady
Iampoo
Moonstone
P' Mam
Me n bicycle
Crazyon
J' Ann
Astia
P' Jigg
P' Meme'
P' Aims
Iodine
Nnet
P' Oil
Yesiam
P' Oat
World Immortal
P' Anni
P' Nick
Rainylime
JP
Waitingfor
Myday2007
Leaf mogince
P' Hongfa
P' Pomp
Nut
P' YingYing
Baguette
Dayalone
Deviant
Bossy
J' Ree
Picpic
Ranipim
K' Kee





< ไม่อยากเป็นแล้ว ... หมอฟัน >





 ไม่อยากเป็นแล้ว หมอฟัน



http://user.cs.tu-berlin.de/~bertramp/www/gallery1.html




ทำคนไข้มาสองวันแล้ว ตลอดสองวันนั้น
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นชั่วขณะที่กำลังรักษาคนไข้
ปราศจาก ความสุข ความร่าเริง ทั้งสิ้นทั้งปวง
กลับท่วมท้นเพียงความอยากจะพ้นจากชั่วโมงแห่งการเผชิญหน้า
ความไร้เรี่ยวไร้แรงเอิบอาบการรับรู้ไปอีกทั้งวัน


สงสัยว่าตัวเองกำลังทำอะไร เผชิญหน้ากับอะไร อดทนเพื่ออะไร
(
ที่เป็นคำตอบสำหรับตัวเอง ไม่ใช่ความคิดของคนอื่นที่ยัดเยียดเข้ามา )


"
ไม่อยากทำแล้ว ไม่อยากเป็นแล้ว หมอฟัน" ความรู้สึกในตอนนี้

และก็เชื่อความรู้สึกนั้น เชื่อโดยปราศจากความเคลือบแคลง
หากความสุขไม่ได้เกิดแม้น้อยนิด จะทนทำไปทำไม
คนไข้จะพลอยรับความทุกข์ทนที่แผ่ออกมาผ่านดวงตา
และงานที่ออกมามันก็จะไม่ได้เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่นเลย


อาจถึงเวลาต้องตัดสินใจ "ไป"
ไปไหนสักที่ที่อาจเป็นของเรา

ความรู้สึกสำนึกในหน้าที่ของกุลบุตร และความมีเกียรติของเสื้อกาวน์
คงไม่อาจรั้งความต้องการที่จะ "หนี" จากภาวะที่คับข้อง

ได้อีกต่อไป ...



(
.. อย่าแปลกใจ หากจะไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงหลังจากนี้

เพราะเมื่อได้ระบายออกมาแล้ว ความอัดอั้นในใจคงผ่อนลง
ทั้งอาจไม่มีความ "กล้า" ที่จะก้าว ไปจากตรงนี้
อย่างไรก็ตาม ปัญหาและคำถามก็จะยังคงอยู่
จนกว่าเราจะแก้โจทย์และตอบมันได้
แต่ถ้าความเปลี่ยนแปลงบางอย่างได้เกิด ก็จงรับรู้ว่ามันได้เกิดแล้ว )





     Share

<< < The Smaller Frog in The Bigger World >< ที่นี่ ตอนนี้ >>

Posted on Wed 30 Apr 2008 0:23

คิดเหมือนกันเลยอ่ะ
เฮ้อ
อยากไปแต่ไปไม่ได้
กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
หลับปุ๋ย   
Fri 28 May 2010 12:51 [3]
 

เราก็เบื่อเหมือนกัน
แต่ก็ทำไรไม่ได้ เราเป็นหมอน่ะ
เซ็งแต่ต้องทน
icy   
Thu 11 Mar 2010 11:46 [2]

เราเข้าใจนะ เพราะเราก็ไม่อยากเป็นหมอฟันแล้วเหมือนกัน ทุกคำข้างบนนั้น ช่างตรงกับสิ่งที่เราคิดมาตลอดเลยจริงๆ แต่เราก็ไม่มีความกล้าที่จะเดินออกไปจากหน้าที่ และความภาคภูมิใจของพ่อแม่ได้ ถึงแม้จะรู้สึกทรมานมากก็ตาม เพราะเราต้องสู้ต่อไป เพื่อคนที่รักเรา
นิด   
Sat 9 May 2009 17:13 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh